Saturday, April 22, 2006

Blessed scroll of resurrection

Το Πάσχα με άλλους έλληνες στην Γερμανία έχει την δική του χροιά.
Είναι ο καιρός που οι περισσότεροι φοιτητές έχουν κλείσει εισητήριο και έχουν κατέβει το γρηγορότερο δυνατόν στις μαμάδες τους πίσω στην πατρίδα. Είναι ο καιρός που οι υπόλοιποι "ξεχασμένοι" - είτε γιατί εμείς πλέον δεν σπουδάζουμε αλλά δουλεύουμε, είτε γιατί οι άλλοι έχουν εξετάσεις, είτε γιατί έχουν αφραγκιές και δεν τους έκατσε φτηνό εισητήριο με την Chicken Wings - κάπου μετά την Μεγάλη Τετάρτη συνειδειτοποιούν ότι, "ώπα! Πάσχα έρχεται! Αρνί θα φάμε;"
Και ενώ τις υπόλοιπες 363 ημέρες της χρονιάς οι έλληνες εδώ είναι καθαρά χωρισμένοι σε μέτωπα πολιτικά, αθλητικά, χαρτοπαιχτικά, σεξουαλικά, αλλαξοκωλιάρικα, ψευτοκουλτουριάρικα, κουτσομπολικά και ότι άλλο θες, για 2 μέρες του Πάσχα, δηλαδή Μ. Παρασκευή και Σάββατο, τα ξεχνάνε όλα αυτά.
Τότε ξαφνικά είμαστε όλοι μια μικρή οικογένεια. Μαζευόμαστε και τρομοκρατούμε τους άμοιρους Γερμανούς που νομίζουν ότι βγήκε η Κου Κουξ Κλάν με κεριά και φέρετρα στους δρόμους και τρέχουν να κλειστούν έντρομοι στα σπίτια τους.
Αναρωτιούνται ποιανού ημερολογίου την Πρωτοχρονιά γιορτάζουμε και πετάμε πυροτεχνήματα στις 12 το Μ. Σάββατο. Μετά, καθόμαστε με όλη την φοιτητοσαβούρα, όχι γιατί το θέλουμε, αλλά γιατί μας λείπει η μαμάκα, ο μπαμπάκας, η γιαγιάκα, ακόμα και το μικρό μας αδερφάκι και το παίζουμε κάτι σαν μυστικό δείπνο. Ναι, μυστικό, γιατί αν μας έβλεπαν οι φίλοι μας, με ποιους κάνουμε παρέα εκείνο το βράδυ, θα μας πετροβολούσαν.
Την Κυριακή, επειδή βρέχει καρεκλοπόδαρα, καθόμαστε σπίτι και προσπαθούμε να χωνέψουμε την άθλια μαγειρίτσα της κυρά Αντιγόνης στην ελληνική ταβέρνα του κώλου στην οποία μόνο μια φορά τον χρόνο πατάει ελληνικό πόδι μέσα.
Ξεχνάνε λοιπόν τα κακόμοιρα τα ελληνάκια με ποιον έχουν τσακωθεί, με ποιον τα έχουν βρει, ποιον έχουν κερατώσει και από ποιον έχουν κερατωθεί, με ποιον έχουν μαμηθεί, ποιον έθαβαν προχτές και ποιος μαμήθηκε με ποιον, και το παίζουν μια μεγάλη και αγαπημένη οικογένεια.
Ευτυχώς υπάρχουν και τα καλά της όλης υπόθεσης.
Ο παπάς της ενορίας αρχίζει τα μπινελίκια και μας παίρνει όλους ο διάολος, γιατί δεν μπόρεσε να πάει Ελλάδα και είναι εδώ. Ο ένας κολλητός σου γράφει μάθημα την άλλη βδομάδα και είναι εδώ.
Ο άλλος κολλητός σου δουλεύει και δεν έχει άδεια, οπότε είναι εδώ. Η αδερφή του δεν βρήκε εισητήριο φτηνό και είναι εδώ. Η τρίτη κολλητή σου μετακομίζει με τον φίλο της μαζί και είναι εδώ. Το αγόρι σου είναι καθολικός και γιόρτασε την προηγούμενη βδομάδα οπότε είναι εδώ.
Έτσι και εγώ, μόλις τελειώσει το "blessed scroll of resurrection" of Jesus Christ και καθίσω δίπλα τους, ένα θα έχω στο μυαλό μου:
Λατρέυω τους ξενιτεμένους παπάδες, τις εξετάσεις, την δουλειά, τα ακριβά εισητήρια, τις μετακομίσεις και τον καθολικισμό!

Καλό Πάσχα!

Labels:

2 Comments:

Blogger MARIA said...

Etsi prepei!!!!!!!!Ki egopouimouna edo ti katalava?Otikatalaveno kathe xrono.To arni de paei me tipota kato.Pasha itane kai perase.

12:46 AM  
Blogger triantara said...

χαχαχα :) σημασία έχει τελικά με ποιους γιορτάζεις και όχι που γιορτάζεις, ε;

2:35 PM  

Post a Comment

Links to this post:

Create a Link

<< Home