Monday, May 22, 2006

Barcelona for ever!

Με αφορμή το υπέροχο ποστ της Άννας, θυμήθηκα το πρώτο μου ταξίδι στην παραμυθούπολη.

Πριν περίπου 14 χρόνια, προτού αποφασίσω να ξενιτευτώ και ενώ έβλεπα SevenX (τότε έδειχναν ένα γαλλικό κανάλι με μουσική και Μαλβίνα Κάραλη, good old times) θυμάμαι που για πρώτη φορά είδα ένα βίντεο κλιπ ενός γάλλου που έτρεχε μέσα σε έναν κήπο. Ο γάλλος ή το τραγούδι δεν με ενδιέφεραν, ο κήπος όμως, ή ότι πρόλαβα να δω από αυτόν, με μάγεψαν...

Για όσους δεν έχουν δει ποτέ ή ακούσει ποτέ για το Park Güell του Gaudí, ελπίζω εδώ να πάρουν μια ιδέα περί τίνος πρόκειται και να επισκεφτούν την Βαρκελώνη γρήγορα.
Για όσους είχαν την τύχη να δουν φωτογραφίες, ή να ταξιδέψουν εκεί, ιδού η δική μου ταπεινή συνδρομή με φωτογραφίες (κάθε άλλο παρά καλλιτεχνικές μεν, δεν μας νοιάζει όμως!) .

Στην Βαρκελώνη πήγα για πρώτη (και όχι τελευταία) φορά πέρσι, αφού όμως μου είχε γίνει έμμονη ιδέα η πόλη και ο άνθρωπος που την έκανε να μοιάζει με παραμυθούπολη. Ο Antonio Gaudí i Cornet (25.06.1852-10.06.1926) με στοίχειωσε με τα κατασκευάσματα του και ενώ δεν είχα πάει ποτέ, είχα μάθει απ'έξω και ανακατωτά τον χάρτη της πόλης με τα κτίρια και τα παλάτια που είχε δημιουργήσει. Στο μάθημα ισπανικών έδινα παρουσιάσεις με φωτογραφίες που έβρισκα στο ίντερνετ, λες και είχα πάει εκεί (μιλάμε για μεγάλη αρρώστια...).

Ο Gaudí, λοιπόν, ήταν ένας άνθρωπος που τον χαρακτήριζε απόλυτο μυστήριο, χαμηλό προφίλ (σχεδόν αόρατος), μυστικότητα, μια βαθειά θρησκευτική πίστη και εκείνη η ιδιοφυΐα του που φαίνονται στο πάθος με το οποίο δημιουργούσε.

Πρώτος σταθμός μας πέρισυ στην Β. ήταν η Sagrada Familia (1882 μέχρι σήμερα), όπου την βρήκαμε μέσα στο λυκόφως, τριγυρισμένη από γερανούς και σκαλωσιές. Ακόμα δεν την έχουν τελειώσει, δεν ξέρω αν ποτέ το καταφέρουν, ίσως όμως αυτός ήταν και ο σκοπός του Gaudí. Η αναζήτηση αυτού που ονομάζουμε Θεός δεν θα τελειώσει ποτέ.

Την επομένη τρέξαμε στην Casa Battló (1904-07) που την έβλεπα ακόμα και στα όνειρα μου. Ο R. κατάλαβε πόσο ήθελα να το δω αυτό το σπίτι, όταν δεν με πτόησαν καθόλου τα 18 ευρώ είσοδος (χαλάλι τους...)


Σε μία μέρα είχαμε γυρίσει την μισή Βαρκελώνη και καταλήξαμε στο Park Güell (1900-14), στο οποίο ένιωσα σαν την Αλίκη (στην χώρα των θαυμάτων, όχι την Βουγιουκλάκη...). Η αγάπη αυτού του ανθρώπου για την λεπτομέρεια και η τελειομανεία του (δεν θα ήθελα να δούλευα μαζί του τότε...) φαίνεται σε κάθε γωνίτσα του πάρκου. Όπου και να γυρίσεις, όπου και να κοιτάξεις, κάποιο μυστικό θα βρεις.
Του Gaudí, του άρεσε τόσο πολύ το πάρκο του που το 1906 μετακόμισε σε αυτό το σπιτάκι και βρήκε την ησυχία του εκεί.

Οι άνθρωποι είναι πάρα πολύ φιλικοί, η διάλεκτος τους απλά φοβερή, η κουζίνα καταπληκτική και η πόλη είναι για μένα από όλες τις απόψεις (κουλτούρα, αρχιτεκτονική, nightlife, μουσεία, κλπ) παράδεισος (όχι, δεν δουλεύω σε τουριστικο γραφείο!)
Αρκετά σας έπρηξα με την Βαρκελώνη. Άμα σας ενδιαφέρει να τσακιστείτε να το ψάξετε και να πάτε!


Εδώ τελειώνει αυτό το ποστ, με το ποίημα της Άννας (δεν άντεξα στον πειρασμό, είναι απλά τέλειο!), που νομίζω το εξηγεί καλύτερα από όλους μας:

"Σα βγεις στον πηγαιμό για Βαρκελωνη, να εύχεσαι νά 'ναι μακρύς ο δρόμος, γεμάτος βόλτες, γεμάτος κτίρια Gaudi. Τους Γιαπωνέζους και τους Γερμανούς, τον μεθυσμένο Αγγλο μη φοβάσαι, τέτοια στον δρόμο σου ποτέ σου δε θα βρεις, αν αποφύγεις τα μουσεια και το λιμανι, αν συνετά διαλεξει το πνεύμα και το σώμα σου να παει προς τη Gracia. Τους Γιαπωνεζους και τους Γερμανους, τον άγριο Αγγλο δεν θα συναντήσεις, αν δεν τους κουβανείς μες στην ψυχή σου, αν η ψυχή σου δεν σε παει προς τη La Rambla.

Να εύχεσαι νά 'ναι μακρύς ο δρόμος. Πολλά τα καλοκαιρινά πρωία να είναι που με τι ευχαρίστηση, με τι χαρά θα πιεις τον καφέ σου σε ταράτσες πρωτοειδωμένες· να σταματήσεις σ' εμπορεία Πακιστανικά, και τες καλές πραγμάτειες ν' αποκτήσεις, μπλούζες Ροναλντίνιο και ταυράκια, σομπρέρο μεξικάνικα και βεντάλιες, και ηδονική σανγκρία κάθε λογής, όσο μπορείς πιο άφθονη ηδονική σανγκρία· σε μπαρ Καταλανικα πολλά να πας, να φας τάπας και να μάθεις απ' τους σπουδασμένους.

Η Βαρκελωνη σ' έδωσε το ωραίο ταξίδι. Χωρίς αυτήν δεν θάβγαινες στον δρόμο. Άλλο δεν έχει να σε δώσει πια.

Κι αν πτωχική την βρεις, η Βαρκελωνη δεν σε γέλασε. Έτσι σοφός που έγινες, με τόση πείρα, ήδη θα το κατάλαβες οι Βαρκελωνες τι σημαίνουν."





Labels:

19 Comments:

Blogger Anna said...

Πωπω! Καλα εχω κοκκινησει απο ντροπη! Πολυ πολυ μεγαλη μου τιμη να με "φιλοξενεις" εδω, χαιρομαι που σου αρεσε!! :)

(να ξερες τι δυσκολο ηταν να με κανουν να χαμογελασω σημερα... σε ευχαριστω! Και χρονια πολλα για χτες!!)

4:24 PM  
Blogger Ergotelina said...

texto excelenteªªªªªªªªªªªªªªªªªªªªªªªªª

Visca el Barçaªªªªªªªªªªªªªªªªªªªªªªªªªª

pánico en Madrid....

Kαταλανικα εμαθες;;

Εκει τί λενε για μας τους Ελληνες;;

ταιριαζουν οι νοοτροπιες μας;;..

Feliz muchos años para ayerªªªªªªªªª

4:33 PM  
Blogger Ergotelina said...

O Σαρηγιαννιδη(e-rooster) εγραψε επισης για τη Βαρκελωνη με αφορμη τη νικη της στον
τελικο με την Αρσεναλ....

1-2...

Eχει παει και αυτος στη Βαρκελωνη..

Tο οικονομικο τοπικο τους μοντελο
ειναι πολυ μπροστα απο μας...

4:41 PM  
Blogger triantara said...

@anna: εμένα τιμή μου να έρθεις από δω!! (ας αφήσουμε όμως τώρα τα γλυψίματα, γιατί μόλις έφαγα... ;Ρ )
χαίρομαι πολύ που σε έκανα να γελάσεις, μια μικρή ανταμοιβή για όσες φορές με έχεις κάνει να ξεκαρδιστώ εγώ (είπαμε! ας σταματήσουμε τώρα!!! ;)
νομίζω ότι σου πάει περισσότερο το χαμόγελο, χαμογέλα κούκλα!

@εργοτελίνα: καλωσήρθες στο μπλογκάκι μου! είσαι από κρήτη;; τότε χίλιες φορές καλώς ήρθες (είμαι απίστευτα αντικειμενικιά, το ξέρω...)

Τα ντακαίρνομαι τα καταλλλανικά (βαρύ το λου γιατί έτσι πρέπει), ντροπή στο πιπίνι μου που είναι από κει και δεν τα μιλάει καλά... (άχρηστοι οι άντρες ρε γαμώτο!!! ;)

Οι ισπανοί είναι ίδιοι με μας σε πάρα πολλά πράγματα, και ας μας βλέπουν σαν oriental λαό (για αυτούς πιο πολύ με τουρκία έχουμε να κάνουμε. κάνω λάθος παιδιά;;)

ευχαριστώ για τις γιορτινές ευχές κορίτσια!

5:17 PM  
Blogger S G said...

"για αυτούς πιο πολύ με τουρκία έχουμε να κάνουμε. κάνω λάθος παιδιά;;"

οχι μονο για αυτους :-)

κατα τα αλλα ωραιο αρθρακι. Δεν νομιζω οτι ο Γκαουντι ειναι ο μονος λογος να πας στην Βαρκελωνη, αλλα ειναι αρκετα καλος λογος παντως...
νομιζω οτι το πραγματικο προτερημα ειναι η καθημερινη ζωη σε αυτην την πολη. Την Σαγραδα Φαμιλια μπορει να μην την βλεπεις συνεχως, αλλα και παλι την ομορφια της πολης την ζεις...

ΥΓ εργοτελινα αλλος ειναι ο συγγραφεας του αρθρου, τεσπα :-0

8:44 PM  
Blogger Amelie said...

ax varkeloni..
eleni poli se pao telika!
k hispanohablante? ektakta!

9:28 PM  
Blogger Fingo said...

Χεχε τον Gaudi τον ξερουμε αρκετα καλα εγω και η Razzz...Μας εχει βγαλει λιγο την ψυχη.Βλεπεις τον αναστησαμε αλλα τον απαγαγανε και εχουν κιολας μαζι τα σχεδια του Πυργου της Βαβελ που ηθελε να κατασκευασει...

9:59 PM  
Blogger triantara said...

@sg: χαχαχαχα! γαμάτη η φωτο του Dr. Evil ;)
φυσικά και δεν είναι μόνο ο Gaudí λόγος για να πάει κάποιος εκεί, αλλά για αυτόν ήθελα να μιλήσω. Αν άρχιζα να σας λέω για τα υπόλοιπα ωραία, θα ήθελα 152 σεντόνια... οι άνθρωποι, οι εκδηλώσεις, που πας στο κεντρικό πάρκο και όλοι είναι εκεί και το γλεντάνε, κλπ...
μήπως έχει να κάνει και με το ότι όλοι μένουν με τους γονείς τους, οπότε προσπαθούν να περνάνε όσο το δυνατόν περισσότερη ώρα εκτός σπιτιού; ;)

@amelie: χαχαχα! σ'ευχαριστώ αμελί μου. hispanohablante si (καταλαβαίνω τέλεια, εξάσκηση μου λείπει...), catalá ελπίζω σύντομα...

@fingo: χμ, να υποθέσω ότι πρόκειται για κάποιο RPG? :)
Τι απίθανη ιδέα είναι αυτή; Ο πύργος της Βαβέλ από τον Gaudí! Τώρα πορώθηκα!

10:13 AM  
Blogger philos said...

OLAAA, σε όλους!
Δεν έχω πάει ακόμη, αλλά προς το παρόν βολεύομαι με το παρακάτω site:
http://barcelonadailyphoto.blogspot.com/

Και τώρα που σας αναστάτωσα πάω και γω πάλι στην θέση μου, πίσω από τα χαρτιά μου.

11:29 AM  
Blogger Krotkaya said...

τέλειο, τέλειο!
έχεις δει το Auberge espagnole? Αν όχι να το δεις. Κι αν δεν το βρίσκεις να στο στείλω εγώ!

Στη Βαρκελώνη, το καλύτερο που έφαγα ήταν... βάσκικο! Απίστευτο, ε;

1:03 PM  
Blogger S G said...

"μήπως έχει να κάνει και με το ότι όλοι μένουν με τους γονείς τους, οπότε προσπαθούν να περνάνε όσο το δυνατόν περισσότερη ώρα εκτός σπιτιού; ;)"

χεχε δεν νομιζω. Σε μαμακισμο νομιζω η Αθηνα ειναι ασυναγωνιστη. Οι περισσοτεροι ανθρωποι κατω απο 30 μενουν με την μαμα τους. Ενω στην Βαρκελωνη, υπαρχουν τουλαχιστον τοσοι πολλοι Ευρωπαιοι επισκεπτες που μενουν εκει για κανα δυο χρονια που υπαρχει πολυ μεγαλος πληθυσμος μη μαμακιστων.

4:01 PM  
Blogger triantara said...

@philos: φοβερό site πρότεινες, σ'ευχαριστώ!!!!
καλή δουλειά...

@krot: φυσικά και την έχω δει την ταινία, πριν 2 χρόνια αν δεν κάνω λάθος. Ακριβώς έτσι είναι τα πράγματα.
Βάσκικο;;; Να μου πεις που ήταν (οδό, όνομα). Το καλύτερο φαγητό το έφαγα σε μια pulperia κρυμμένη στα σοκάκια, όνομα θα σας πω συντόμως γιατί δεν το θυμάμαι (έχω όμως φωτογραφίες)

@sg: ναι, έχεις δίκιο, δεν το σκέφτηκα αυτό. όσο για τους μαμάκηδες στην ελλάδα, σε αυτό συμφωνώ απόλυτα! ο ευνουχισμός των ελλήνων αντρών ξεκινάει από τα παιδικά τους χρόνια... αλλά άστο αυτό για άλλο ποστ, έχω αρκετό υλικό... ;)

5:50 PM  
Blogger Krotkaya said...

sto Barrio Gottico, odos Princessa nomizw... polu kalo, an kai kommati akrivo...

12:40 PM  
Blogger Krotkaya said...

a, kia legetai xirimiri (proferetai tsirimiri kai simainei psilovroxo nomizw)

12:41 PM  
Blogger Johny B.Good said...

Πολύ ωραίο φωτορεπορτάζ! Στην Αθήνα το Ινστιτούτο θερβάντες προσφέρει ήδη μαθήματα καταλανικών, λίγο τσιμπημένα πάντως... ΄Οσο για τους "μαμάκηδες" αλήθεια είναι όλα αυτά, μη λέμε ότι είναι ψέμματα. Ωστόσο καλό θα ήταν να γίνει και για τις "μπαμπάκισσες" μία αντίστοιχη επιστημονική έρευνα.

2:59 PM  
Anonymous anastassios said...

Είμαστε έτοιμοι για να το επιχειρήσουμε το ταξίδι. Με post σαν το δικό σου θα το κάνουμε μια ώρα γρηγορότερα!!!

7:55 AM  
Blogger triantara said...

@krotkaya: σ'ευχαριστώ για τις πληροφορίες! Θα το ψάξουμε την επόμενη φορά!

@johny b.good: σ'ευχαριστώ και καλώς ήρθες στο σπιτάκι μου. Στην Αθήνα καταλανικά; Προχωρημένα πράγματα δηλαδή! ;)
χαχαχαχαα! αυτό για τις "μπαμπάκισσες" πολύ μου άρεσε, πρέπει να το ψάξουμε σε επόμενο ποστ :)

@anastassios: καλώς τον και τον ανα με τις ωραίες φωτογραφίες! καλωσήρθες στο φτωχικό μου.
Ρε παιδιά, άμα τό'ξερα ότι θα σας έπειθα, θα κανόνιζα να έπαιρνα και ποσοστά... φτου! ;)

11:17 AM  
Blogger τσέλιγκας said...

Ήμουν εκεί τις πρώτες μέρες του Μαϊου, απίθανη πόλη :-)
Ραντεβού στη Βαρκελώνη!

3:59 PM  
Blogger triantara said...

@τσέλιγκας: τώρα είδα το σχόλιο σου. για βαρκελώνη μέσα είμαι!!!

7:36 PM  

Post a Comment

Links to this post:

Create a Link

<< Home