Monday, August 14, 2006

Τα σουβλάκια, η αγαθο@ούνα, η Λευκορωσίδα κι ο στρατηγός της

Photo by Ntora

Οι διακοπές για μένα ξεκινούν πάντα με συγκεκριμένο τρόπο.

"Χεστήκαμε", θα μου πείτε, "καμιά ιστορία με καμιά γκόμενα και τίποτα μπινελίκια έχεις;
Αλλιώς να πάμε στον Πασκάλ να μας τα πρήξει με τα παρτ σέβεν, έιτ, νάιν και κουλουπού του. Ή στον Μούχλα που χώνει σαφώς καλύτερα μπινελίκια από σένα και όποιον πάρει ο χάρος!"

Ναι, δίκιο έχεις, συγγνώμη σου ζητώ, συγχώρεσέ με! Αλλά αν συνεχίζεις να διαβάζεις, τότε βγάλε το σκασμό σαν καλός μαζόχας κι αν δεν μπορείς να το αποφύγεις κάνε ότι το απολαμβάνεις...

Ξεκινούν λοιπόν οι διακοπές με το εξής ρίτουαλ (προειδοποιώ ότι θα πέσει μεγάλη μεταναστοκλαψούρα για αυτά που έλειψαν στην άπορη ελληνιδούλα που ξανάρθε στον τόπο της μετά από -μην χέσω!- 5 μήνες...):
Φεύγω από το αεροδρόμιο συνήθως με ταξί γιατί βαριέμαι τις αγκαλιές και τα φιλιά στις αφίξεις. Είναι τελείως ξεπερασμένα και ψεύτικα όλα αυτά τα σορόπια τελικά. Ναι, χαίρεσαι που βλέπεις τους δικούς σου γιατί έχουν περάσει μήνες από την τελευταία φορά που τους ξαναείδες και βρίστηκες μαζί τους. Και όλη αυτή η χαρά, η προσδοκία, η ευγένεια εξαφανίζονται την πρώτη φορά που θα πας να χέσεις και ο προηγούμενος έχει ξεχάσει να βάλει καινούριο χαρτί στην τουαλέτα, ή θα βγεις με το μαύρο σου το στρινγκ στο χωλ να σηκώσεις το τηλέφωνο γιατί έχεις ξεχάσει ότι στο σπίτι δεν είναι ο γκόμενος αλλά ο θείος κι η θεία που ήρθαν να σε δουν.

Το ρίτουαλ λοιπόν είναι να έρθω στο σπίτι και να κοψοχολιάσω όποιον τύχει να είναι εδώ εκείνη την ώρα. Ή όποιον έρθει μετά από μένα. Γιατί συνηθίζω να δίνω λάθος συντεταγμένες, ώρες, αφίξεις, αναχωρήσεις, κλπ.
Σαν την Ν. (την κοπελιά του αδερφού μου, γαμώ τις κοπέλες και πολύ του πέφτει του γάιδαρου, αλλά ο έρωτας είναι τυφλός και με καράφλα οπότε στα π@π@ρια του... ;Ρ love u bro! :P) που βγήκε τον Φεβρουάριο να πετάξει τα σκουπίδια και βλέπει μια Ελένη να βουτάει πίσω απ'τους θάμνους... Τέσπα. Δεν είναι το θέμα μας αυτό!

Έχω λοιπόν κοψοχολιάσει όποιον βρω μπροστά μου και μετά χέστηκα! Το μόνο που με νοιάζει είναι να πάρω το delivery και να μου φέρει το συνηθισμένο: 5 σουβλάκια καλαμάκια και 2 με πίτα απ'όλα!
Την ώρα που θα τα πιάσω στα χέρια μου, θολώνουν όλα γύρω μου. Δεν πα να έχουν νέα να μου πουν... Πως είναι όταν βάζαμε μικροί τους δίσκους στις 33 στροφές αντί στις 45
(καλά το θυμάμαι καλέ;;;) και ακουγόταν ο Χάρυ Κλυν σαν να έχει σύνδρομο Ντάουν;;; - όχι ότι έφταιγε πάντα η αλλαγή στροφών γι'αυτό, αλλά ο Χάρυ Κλύν ήταν ρε, you gotta love him!
Ε, το ίδιο πράμα συμβαίνει με τις φωνές γύρω μου, όταν ανοίξω την σακούλα... Το μόνο που με νοιάζει είναι να σκίσω το λαδόχαρτο και να μυρίσει σκορδίλα ο τόπος! Να πασαλειφτώ με τζατζίκια και ντομάτες, να μπουκωθώ με την πίτα και το κρέας, να γουρουνιάσω μπροστά σε όλους μέχρι να απομακρυνθούν αηδιασμένοι απ'την ξενιτεμένη που ήρθε απ'το Λιμοκτονιστάν...

Το βράδυ πάλι τα ίδια, εννοείται. Στο Πέτρινο του Σταμάτη στην Παλιά Πεντέλη, που θα σταθώ στην ουρά να πάρω τα θεικά καλαμάκια με το άσπρο κρεμμύδι πάνω στην πιατέλα και θα τα φυλάω σαν σκύλα που βυζαίνει μέχρι να πάω να καθίσω στο τραπέζι. Μέχρι και λογαριασμό κρατάω πόσα τρώνε οι άλλοι. "Αφού είπες ότι θα φας μόνο 3, τώρα σε έπιασε η λόρδα; Φέρ'το καλαμάκι πίσω μωρή χαμούρα! Ουστ!" Το γαμάτο της υπόθεσης είναι ότι τις 2 πρώτες μέρες έχεις την άδεια να τα κάνεις όλα αυτά! Είναι "τόσο χαριτωμένα" αφού έχει να φάει σουβλάκια τόσους μήνες "το ξενιτεμένο..."
Κούνια που σας κούναγε, αλλά σιγά μην σας το πω... Έτσι, συνεχίζω με το άλλοθι μου και κλείνω σήμερα την πρώτη μέρα χωρίς σουβλάκια αφού τα σιχάθηκα μετά την οργιαστική σουβλακοφαγία των περασμένων 3 ημερών.

Και επειδή η βαλίτσα αποφάσισε να φτάσει στην Αθήνα μέσω Καβάλλλας, θα την κόψω λοιπόν κι εγώ σε παρτ ουάν, του και θρι (μάλλον, το σκέφτομαι ακόμα), για να την σπάσω στον Πασκάλ (κοντινό πλάνο στον Πασκάλ που ξύνει το αριστερό του πτερύγιο όσο διαβάζει αυτές τις γραμμές... :Ρ) και για να επιστρέψω στο video club την μεγάλη βούρτσα "V for Vendetta" με την οποία αποφάσισα να αποχαυνωθώ απόψε και απ'την τσαντίλα μου θα ξαναδιαβάσω το κόμικ να στανιάρω...

Ατουταλέεεεερ!!

(συνεχίζεται με το παρτ του, όπου θα έχει ΚΑΙ γκόμενα, ΚΑΙ μπινελίκια...)

[ακούτε: Nine Inch Nails - The Perfect Drug]

Labels:

10 Comments:

Blogger Διαιρέτης said...

Έλα ρε.....

Ένα λαθάκι. ΚΑΝΕ ΤΟ ΤΟ ΓΑΜΗΜΕΝΟ "ΡΙΤΣΟΥΑΛ" να γουστάρουμε με τα αγγλικά... :P

Κατα τα άλλα, επειδή δεν μπορώ να μπω στο μετα-μεταναστευτικό ντελίριό σου, το μόνο που έχω να πω είναι οτι μέχρι τέλος της εβδομάδας θα έχω ανεβάσει 4 κειμενάκι στο blog μου.

0038split.blogspot.com

ΑΝΤΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ

4:44 AM  
Blogger ovi said...

Με το πόνο μου παίζεις ... ακου 5 μήνες να φάς σουβλάκι!!! 10 χρόνια ... 10 χρόνια!!! και υπάρχουν στιγμές που τα πάντα μου μυρίζουν σουβλάκι!!!!

7:31 AM  
Blogger triantara said...

όποιος είναι κάφρος στα Γερμανικά ας κάνει ένα βήμα μπροστά.
Έτσι μπράβο καλέ μου διαιρέτη...
Το "Ριτουαλ" που διορθώνεις το πήρα εγώ απ'τα Γερμανικά και όχι απ'τα Αγγλικά, αλλά που να στα εξηγώ τώρα...
όσο για τα κείμενα σου, τρέμε κόσμε!!!!!
:)

@ovi: καλά, ένα σουβλατζίδικο, κάνα τούρκικο ίμπις δέν έχετε εκεί πέρα;;; ντάξει, θα είναι σουβλάκι μαϊμού αλλά καλύτερα απ'το τίποτα!
δεν μου λές, Οδυσσέα σε λένε;;;
(i fell for you man, i really do...)

9:17 AM  
Blogger artfarted said...

Πέντε καλαμάκια ΚΑΙ δύο με πίτα και απ' όλα;;!! Ανοίκεις σ' εκείνη τη συνομοταξία των γυναικών που τρώνε σαν δύο άντρες;;! Τις επόμενες μέρες θα παρατηρώ τα θηλυκά στα σουβλατζίδικα!

Για να δούμε τη συνέχεια...

11:26 AM  
Blogger ovi said...

Tώρα αν σου πω φίλοι που ήρθαν πέρσι από Αθήνα αφού εξαντλήσαν ότι άλλο μπορεί να ήθελα να μου φέρουν, φέρανε ...δέκα σουβλάκια!!!

οσο για τα ...Stadin kebab άς το καλύτερα!!! Δεν ξέρω τι γίνεται στη Γερμανία αλλά εδώ πρέπει να είσαι πολύυυυυ μεθυσμένος για να το φάς!!!

1:07 PM  
Blogger Afrikanos74 said...

γκιβ μι 10 μορ πλιζζζζζζζζζζζ!!!!!

κι μι σκουρδακ' περικαλου!!!
:-)))

9:54 AM  
Blogger renata said...

Αφού χόρτασες -σουβλάκια- σε 2 μέρες πάλι καλά!Αναμενουμε εναγωνίως...

9:06 PM  
Blogger pascal said...

Ε, όχι και πτερύγιο. Εντάξει, τα αυτιά μου δεν είναι και μοντέλου, αλλά όχι και πτερύγιο...

12:36 PM  
Blogger triantara said...

@artfarted: "Ανοίκεις σ' εκείνη τη συνομοταξία των γυναικών που τρώνε σαν δύο άντρες;"
ε, ότι μπορούμε κάνουμε :)

@ovi: ωωωωωωω, αυτοί είναι φίλοι!
τα Stadin δεν τα ξέρω αλλά υποψιάζομαι...
πέρσι άνοιξε το πρώτο μαγαζί με κανονική ψησταριά με κάρβουνο στο χωριό μας... οπότε καταλαβαίνεις...

@afrikanos74: μι πουλί σκουρδάκι, έτσ;;;; :)

@renata: ντάξει, υπερβάλλω λίγο. τώρα το έριξα στις σαλατίτσες λόγω ζέστης, αλλά θα επιστρέψω δριμύτερη! :)

@pascal: χμ... όταν τό'πε ένας φίλος μου, έκανε μια κίνηση που έδειχνε πολύ μακριά απ'τα αυτιά του πάντως... θα το ερευνήσω...
;)

1:32 PM  
Blogger kira said...

Γουστάρω!έπεσα τυχαία στο ποστ σου και πολύ το ευχαριστήθηκα!Σα να τάφαγα εγώ τα σουβλάκια!...Αν έρθεις προς τα βόρεια, αλλά πολύ βόρεια μιλάμε,κερνάμε, ο θείος μου κάνει εξαιρετικά σουβλάκια στο καφενείο του!

8:29 AM  

Post a Comment

Links to this post:

Create a Link

<< Home