Saturday, December 30, 2006

Την νύχτα που πέθανε ο Άϊ-Βασίλης

Μπορείς να θυμηθείς τις στιγμές εκείνες που κάποιοι άρχισαν να σου ρουφούν τις πρώτες σταγόνες αθωότητας από μέσα σου; Εκείνοι που το έκαναν γιατί με την σειρά τους κάποιος δεν τους άφησε να χαρούν την παιδική τους ηλικία όσο θα έπρεπε. Και έτσι το ανταποδίδουν. Είναι όμως κι αυτοί οι άλλοι, που έζησαν στιγμές μαγικές στα παιδικά τους χρόνια και έδωσαν όλο τους το είναι για να το μεταδώσουν στα παιδιά τους.

Πρέπει να ήμουν 5-6 χρονών όταν πέθανε ο Άι-Βασίλης.

Κάθε χρονιά σκαρφιζόμασταν κόλπα για να τον πιάσουμε στα πράσα. Να τον δούμε να έρχεται και να αφήνει τα δώρα έξω απ'την πόρτα του σπιτιού μας. Μικράκια τότε, ο brother κι εγώ, δεν μας πέρασε ποτέ απ'το μυαλό ότι η μάνα μας πήγαινε τα δώρα στην γειτόνισσα από πάνω κι εκείνη τα κατέβαζε πριν τα μεσάνυχτα. Και κάθε φορά να μένουμε με το στόμα ανοιχτό. Και να μην καταλαβαίνουμε το μυστήριο τούτο με τα δώρα!
Ολόκληρη ιστορία είχε σκαρφιστεί η μάνα μας. Καμιά φορά άφηνε κάνα σκούφο στις σκάλες και μας έλεγε πως τον ξέχασε ο Άϊ-Βασίλης γιατί έφυγε βιαστικά. Γουρλώναμε τα μάτια εμείς. Μπουκωνόμασταν με τα μελομακάρονα και το παραμύθι. Κι ήταν ωραία το κέρατο μου μέσα. Ήταν μαγικά!

Μια μέρα ήρθε η γειτόνισσα από πάνω για καφέ, λίγο μετά τα Χριστούγεννα. Πορτοκαλί σγουρό μαλλί, βρώμικη παντόφλα, έπλενε τα καλαμάκια, κάθε φορά που τα χρησιμοποιούσαν για να μην τα πετάει. Ήρθε για καφέ και έτσι απλά, μελετημένα και χωρίς να διστάσει, την στιγμή που της αραδιάζαμε τι δώρα μας έφερε πάλι ο Άϊ-Βασίλης και πως μας ξέφυγε πάλι, την πέταξε την μαχαιριά: "Έλα μωρέ με τον Άϊ-Βασίλη πια. Η μάνα σας μου δίνει τα δώρα και τα αφήνω στην πόρτα. Μεγάλα παιδιά είσαστε πια, μάθετε το!"

Μάσκα τραγωδίας το πρόσωπο της μάνας μου. Δεν έβαλα τα κλάμματα, ήμουν πολύ σαστισμένη για να θυμώσω. Προδωμένη ένιωθα, απ΄την μάνα μου, απ΄τα ψέμματα, πως είναι δυνατόν να μην είναι μαγικό; Πως είναι δυνατόν να είναι ανθρώπινα καμώματα όλα αυτά;;;;; Κόσμο ολόκληρο διέλυσε η ακατανόμαστη. Και το φχαριστήθηκε.

Άντε, χρόνια σας πολλά, να μας/σας μπει καλά ο καινούριος χρόνος και μην ξεχνάτε να κερνάτε τα παιδιά σας μαγεία. Πολλή! Για να το κάνουν κι αυτοί με τα δικά τους πιτσιρίκια. Κι ας προσπαθούν οι καλικάντζαροι να το γκρεμίσουν το όνειρο.

Labels:

Tuesday, December 19, 2006

Πως ο καινούριος Τζέϊμς Μπόντ έφερε την ισότητα

The one and only Daniel Craig

Κι αν δεν με πιστεύεις, να στο αποδείξω.


Αν είσαι άντρας, ξεκινάς κατά πάσα πιθανότητα γεμάτος σπέρμα, σπυριά και πιτυρίδα, εγωισμό και σιγουριά πως τα πάντα είναι δικά σου. Γυρνοπηδάς από 'δω κι από κει χωρίς να σε νοιάζει και το γαμάτο είναι πως οι γκόμενες ούτε που προλαβαίνουν να σου ρίξουν εκείνο το θανάσιμο βλέμμα μετά το σεξ που λέει "ναι, εσύ είσαι ο γάϊδαρος που θα δέσω" αφού έχεις εξαφανιστεί σαν τον Δράκουλα απ'το μισάνοιχτο παράθυρο...

Μέχρι να βρεθεί στο διάβα σου εκείνη. Η θηλυκιά σωσίας σου. Όσο πιο πολύ σε φτύνει, τόσο πιο πολύ εσύ την θες. Γιατί ο έρωτας θέλει ανησυχία κι αβεβαιότητα, πάλι τα ίδια θα λέμε ρε;; Σου πετάει και μερικά έξυπνα λογάκια, σου κουνάει το κωλαράκι αλλά από φίκι-φίκι τίποτα. Μέχρι που βλέπει ότι έχεις μαγκώσει στο αγκίστρι. Και τότε ξεκινά να μαζεύει το σχοινί. Και μετά σε ξεκοιλιάζει σαν το ψάρι πάνω στα βράχια, με μαχαίρι ακόνιστο για να πονάει πιο πολύ, παρακαλώ.

Αλλά για να ξεκινήσω το θέμα μου (που είναι ο Δανιέλος σήμερα), κατάλαβα τώρα τι θα πει ισότητα: να μπορέσεις να δεις μια γαμημένη ταινία του Τζέϊμς Μπόντ φτιαγμένη μόνο για γυναίκες! Ναι αγάπη μου, ΜΟΝΟ για γυναίκες!

Μην σε φλομώνουν οι καπνοί που σού'ριξαν στα μάτια με το λίγο ξύλο, το χοροπηδητό από κτίριο σε κτίριο και το ποκεράκι... Αθώα αρσενικάκια, πως ψαρώνετε έτσι εύκολα ρε γαμώτο...
Η ταινία αυτή ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΓΙΑ ΣΑΣ! Πάρτε το χαμπάρι!

Ήταν για ΜΑΣ ρε πούστη μου, αλληλούϊα και God save the Queen like Craig saved the Bond! Για να μπανίσουμε έναν James (επιτέλους!!!) άτριχο, αξύριστο, άξεστο, ευαισθητούλη (ελάτε, ελάτε, αφού ήταν, ας μην το κρύβουμε!!!). Αλλά όχι και πολύ. Ίσα-ίσα για να τσιμπήσουμε εμείς.


Δεν τό'δες καλά; Για να σου κάνω ένα ζουμάρισμα... ;)


Γιατί η γυναίκα αν ήθελε γκόμενο ευαισθητούλη, θα παντρευόταν τον γκέϊ κομμωτή της, να έχει και τζάμπα περμανάντ κάθε τρεις και λίγο. Ο Δανιέλος παίρνει τα πάνω του μετά από λίγο, διψάει για εκδίκηση και είναι θυμωμένος... Υπάρχει καλύτερο αφροδισιακό;;; Μπορείς να κουνήσεις το Vodka Martini μου όποτε θες Δανιελάκο...

Ένα μόνο με χάλασε στην ταινία.
Την Άστον Μάρτιν γλυκέ μου, γιατί την ξεπάστρεψες έτσι; Πάτα την την πουτάνα!!!

[ακούτε: Chris Cornell - You know my name]

Labels: ,

Sunday, December 17, 2006

Bill Hicks και Tool

Ο ίδιος αποκαλούσε τον εαυτό του "Chomsky with dick jokes". Ήθελε να γίνει καουμπόυ και να αγωνίζεται για ότι καλό υπάρχει σ'αυτόν τον κόσμο. Από την άλλη πλευρά, στον κόσμο μέσα υπάρχουν και πολλοί άνθρωποι, πράγμα που δεν τον ευχαριστούσε ιδιαίτερα... Πολλοί τον κατηγόρησαν για μισάνθρωπο, γιατί όταν τα έπαιρνε πάνω στην σκηνή τα έχωνε στους θεατές και γιατί δεν συνήθιζε να κωλογλύφει ή να κάνει τα χατίρια του συστήματος.

Είχε τα @@ρια να τα χώνει σε ότι αφορούσε το αμερικανικό όνειρο και τα έλεγε έξω απ'τα δόντια για τον πόλεμο του Ιράκ, τον γιο του Σατανά, τον G. Bush (τον πατέρα, αφού τον γιο δεν τον πρόλαβε αλλά είμαι σίγουρη ότι τα κοκκαλάκια του θα τρίζουν τώρα...), για τα ναρκωτικά, το αλκοόλ (μίλαγε από πρώτο χέρι ο άνθρωπος), για τις εκτρώσεις, για τους televangelists, για την θρησκεία την δολοφονία του Κέννεντυ, τον πατριωτισμό (μια φορά 2 βετεράνοι του Βιετνάμ τον περίμεναν ύστερα από παράσταση και του έσπασαν ένα πόδι και κάτι πλευρά...), είχε "ανοιχτό" πόλεμο με τον πρώην φίλο του, Jay Leno, τον οποίο αποκαλούσε "πόρνη του μάρκετινγκ" και γενικά δεν πρέπει να ήταν και ο πιο εύκολος άνθρωπος στον κόσμο. Μισούσε τα παιδιά και θεωρούσε πως η γέννα δεν είναι θαύμα. "Θαύμα είναι να μεγαλώσεις ένα παιδί που θα βγάζει τον σκασμό μέσα σ'ένα θέατρο". Στην τελευταία του εμφάνιση στο σόου του David Letterman (είχε πάει ήδη 12 φορές εκεί) κόπηκε τελείως από την εκπομπή, γιατί αποφάσισε να μιλήσει υπέρ της έκτρωσης (ή μάλλον, υπέρ της ελευθερίας της απόφασης - pro-choice). Χμ... ίσως να είχε κάποια σχέση το γεγονός ότι το κανάλι έδειχνε στα διαλείμματα μια διαφήμιση κατά της έκτρωσης την οποία σπονσάριζαν διάφορες θρησκευτικές οργανώσεις...

Για μένα αλλά και για όλους αυτούς που τον γουστάρουν είναι ίσως ο πιο "σκληρός" stand-up comedian που υπήρξε ποτέ και χτες θα έκλεινε τα 45 του χρόνια αν δεν τον είχε φάει πρώτα ο καρκίνος (στο πάνγκρεας αν σας ενδιαφέρει...). Ήταν μανιακός καπνιστής και δεν το άφησε απ'το χέρι το ρημάδι μέχρι που έγινε η διάγνωση. Πάντως για χάρη σου ρε Bill (και ίσως και για τον Bill-Hicks-wannabe Dennis Leary), μπορεί και να το έβαζα στο στόμα μου (το τσιγάρο ρε!!!! ;).

Λέω τώρα εγώ, πως ίσως να μην είναι τυχαίο ότι οι Tool έκλεισαν την περιοδεία τους χτες στην Αθήνα (δυστυχώς δεν μπόρεσα να πάω το κέρατο μου μέσα!), την ημέρα των γενεθλίων του Βill. Ο ίδιος είχε ανοίξει αρκετές συναυλίες τους στις αρχές των '90 και τον θαύμαζαν τόσο όσο να βάλουν αποσπάσματα από διάφορες ρουτίνες του στο άλμπουμ τους Ænema.


Εδώ θα βρείτε και την uncut version του σόου του Revelations, τα κόκκινα γράμματα είναι ότι έχει κοπεί στο DVD.

Το YouTube έχει περίπου 44.371 βιντεάκια του Βilly, βγάλτε τα μάτια σας...

"Such a weird belief. Lot of Christians wear crosses around their necks. You think when Jesus comes back he's gonna want to see a fucking cross, man?"

"I had a great idea for the movies. No-one wants to fucking hear it, I don't know why. I was watching Terminator 2 and I'm thinking to myself, these are the most amazing stunts I have ever seen. A hundred million dollars it cost to make this film. How are they ever gonna top these stunts in a movie again? There's no way. Unless... they start using terminally ill people... [laughter] Hear me out... ...as stuntmen in pictures. Okay not the most popular idea ever, but I prefaced it with that. What you know, some of will probably think that's cruel, don't you? "Ooh cruel, terminally ill stuntpeople Bill. How cruel." You know what I think what cruel is? Leaving your loved ones to die in some sterile hospital room surrounded by strangers. Fuck that! Put 'em in the movies! Whaaat? Do you want your grandmother dying like a little bird in some hospital room? Her translucent skin so thin you can see her last heartbeat work its way down her blue veins? Or do you want her to meet Chuck Norris? Why be so selfish as to deprive her of that thrill?"


[ακούτε: Tool - The Pot]

Labels: , ,

Wednesday, December 13, 2006

The ninth configuration (1980)


Ένας μοναχικός πύργος μέσα στο δάσος.


Ένας ψυχίατρος ονόματι Κane που θέλει πραγματικά να βοηθήσει.

Ένας αστροναύτης που φοβήθηκε να πάει στο φεγγάρι.

Ένας βετεράνος του Βιετνάμ σκηνοθετεί έργα του Σαίξπηρ με σκυλιά.

Ένας άλλος "τιμωρεί" τα μόρια του τοίχου με μια βαριοπούλα, μήπως και τον αφήσουν να περάσει ανάμεσα τους χωρίς να τα αγγίξει.

Μια σακούλα πατατάκια που αφήνει την τελευταία της πνοή στην τσέπη του αστροναύτη.

Ο δράκουλας, ένας λυκάνθρωπος και το τέρας του Φρανκενστάιν συναντιούνται σ'ενα τρελλοκομείο.

Υπάρχει τελικά η υπέρτατη ανιδιοτελής πράξη; Ή είναι μόνο ένας μύθος;

"In order for life to have appeared spontaneously on earth, there first had to be hundreds of millions of protein molecules of the ninth configuration. But given the size of the planet Earth, do you know how long it would have taken for just one of these protein molecules to appear entirely by chance? Roughly ten to the two hundred and forty-third power billions of years. And I find that far, far more fantastic than simply believing in God."
Col. Vincent Kane


Την επόμενη φορά που θα πάω βόλτα σ'εκείνο το δάσος, δίπλα σ'αυτόν τον πύργο, θα πάρω μαζί μου ένα τεράστιο φτερό. Γιατί αν τελικά ο Θεός δεν είναι πραγματικά τίποτα άλλο από ένα "giant, all-knowing foot", εγώ θέλω να δω αν έχει χιούμορ...


____________________________________________________

Το παραπάνω ποστάκι είναι αφιερωμένο σε μια απ'τις αγαπημένες μου - και δυστυχώς (ή μήπως ευτυχώς;;) τελείως άγνωστες - ταινίες όλων των εποχών. "The ninth configuration" (1980) γράφτηκε από τον δημιουργό του "Εξορκιστή", William P. Blatty, ο οποίος την έκοψε και την έραψε αμέτρητες φορές από τότε - πάνω από 7 director's cuts αν δεν κάνω λάθος. Οι ερμηνείες όλων (και κυρίως του Stacey Keach που τον ήξερα μόνο από κάτι χαζές τηλεοπτικές σειρές...) είναι μαγευτικές και μαζί με το απίστευτο σενάριο (βραβείο Golden Globe, but who gives a fuck about awards anyway... ;) του Blatty και τον επιβλητικό πύργο του Eltz (τον οποίο κατάφερα επιτέλους να επισκεφτώ πέρσυ και ναι, είναι πραγματικά υπέροχος) δημιουργούν μια "βαριά" ατμόσφαιρα αλλά καταφέρνουν να την συνδυάσουν επιτυχημένα με έναν καταπληκτικά αστείο διάλογο.

[ακούτε: Black Sabbath - Paranoid]

Labels:

Friday, December 01, 2006

Διακόπτουμε το διάλειμμα μας για διαφημίσεις

Λόγω ανωτέρας βίας και με κίνδυνο να "σηκωθούν τα HTML-λια να με πλακώσουν" (ή κάπως έτσι το είχε πει ο Μακμάνους αν θυμάμαι καλά), διακόπτω εδώ τις διακοπές μου και σας λέω να πάτε στο θέατρο.

Όχι, δεν σας λέω να πάτε στο "Δύο" του Παπαϊωάννου, ούτε στον "Άμλετ ο Β'" με τον Βλαδίμηρο Κυριακίδη, ούτε στο "Ολόκληρος ο Σαίξπηρ σε μια ώρα" με την Ναταλία Δραγούμη. Όλα αυτά είναι εργάκια οn my 'to see' list αυτόν τον χειμώνα κι αν έχετε δει κάποιο, ρίξτε μου καμιά γραμμή για να ξέρω τι με περιμένει (άσε Μπαμπάκη, μην το εκθειάσεις κι εδώ το Δύο, τα διαβάσαμε, μας φώτισες... ;Ρ).

Εγώ θα σας πω να πάτε να δείτε και καμιά ομάδα που δεν έχει διάσημους (ακόμα ;) ηθοποιούς, αλλά είναι νέα τα παιδιά, έχουν ταλέντο και φαίνεται ότι αγαπούν (ακόμα) αυτό που κάνουν. Θα ανεβάσουν πάλι ένα έργο δικής τους (σχεδόν) έμπνευσης, το "Νοσφεράτου Διδόντικους", σκηνοθεσία του Γιάννη Μαργαρίτη, στο Θέατρο της Άνοιξης από τις 11 Δεκεμβρίου. Δεν έχει σημασία αν τους ξέρετε ή όχι, τσακιστείτε να τους υποστηρίξετε μην αρχίσω πάλι τα καντήλια! ;Ρ

Περισσότερα εδώ
και εδώ

Υ.Γ. Όσοι από σας έτυχε να δουν την περασμένη σαιζόν το "Sorry, sold out" και τους άρεσε, (ναι, αυτοί οι ίδιοι ακριβώς είναι - ή σχεδόν, με μια-δυο αλλαγές), να ξαναπάτε.

Labels: