Tuesday, February 06, 2007

Ο πειρατής

Νομίζετε πως οι πειρατές είναι αυτοί με τον παπαγάλο στον ώμο, το ξύλινο πόδι, τα σαπισμένα δόντια και το Χ στον χάρτη;;;

Δεν λέω, μπορεί να μην υπάρχει άνθρωπος που να μην γούσταρε τον Johnny Depp στους Πειρατές της Καραϊβικής (καλά, την γνώμη μου για τον Τζόννυ την έχω ξαναπεί, είναι κολλητική ασθένεια ο άνθρωπος), αλλά είστε πραγματικά σίγουροι ότι οι πειρατές σ'αυτές τις ταινίες ήταν αυτοί με τα μαύρα;;;
Καλέ, τους κοιτάξατε καλά;; Ιδίως η δεύτερη (αν και άκρως απογοητευτική από πλευράς ιστορίας) μας δείχνει έναν Τζόννυ ήμερο και όλοι οι άλλοι είναι πειρατές!

Τι είναι πειρατής για μένα...

Μπορεί να είναι το πιο "νορμάλο" ανθρωπάκι που ξέρετε. Ο διπλανός σας, η κυρία που σκουπίζει τα μπαλκόνια, αυτός που σας φέρνει τον καφέ σας, εσείς. Μήπως είστε εσείς;


Είναι ένα πλάσμα φαινομενικά ήσυχο, αθόρυβο, καθώς πρέπει, με την ζωούλα του οργανωμένη, πλαναρισμένη και σχεδιασμένη (σχεδόν) από την αρχή ή έστω από την μέση και κάτω.


Και ξαφνικά κάτι σπάει μέσα του. Κάτι τον τρώει. Κάτι τον σπρώχνει να κάνει διαολιά. Και άμα δεν τον πιάσεις με την πρώτη, ή με την δεύτερη, τότε είναι χαμένο το παιχνίδι για σένα. Γιατί εθίζεται και λάμπει το μάτι του μ΄αυτό που κάνει τζιζ. Και δεν θα σταματήσει ποτέ ξανά.

Και για όσους έχουν δει τις δύο πρώτες ταινίες, αφήστε με να κάνω μια σύγκριση.


Πάρτε τον καημένο τον Norrington, το στρατιωτάκι που παράτησε η Elisabeth για τα μάτια του Γουίλι, (του ξενέρωτου εραστή - δική μου γνώμη αυτή, έτσι;) και τό'ριξε στο πειρατιλίκι.


Πάρτε για παράδειγμα τον Γουίλι (ναι, πάλι αυτόν) που ξύπνησε το αίμα του μπαμπάκα μέσα του όταν του έκλεψαν την Elisabeth και άρχισε να κατεβαίνει τα πανιά με το μαχαίρι στο χέρι.


Πάρτε τον μπαμπάκα της Elisabeth (από τον καταπληκτικό Jonathan Pryce) που για να σώσει την κορούλα του ξεχνάει και νόμους και την περούκα του.


Αποκορύφωμα η ίδια η Elisabeth, σωστή παρθενώπη (ε Μάνο;) με καλή ανατροφή, τα γαλλικά της, τα πιάνα της, τα κορσεδάκια της, που μια τα ζόμπι, μια το χρυσάφι μια ο Τζόννυ το καβάλησε κι αυτή το πλεούμενο.

Αλλά αυτή είναι η καλύτερη απ'όλους. Γιατί έχει ταλέντο. Γιατί όταν σπάσει είτε κεφάλια είτε καρδιές (το ίδιο δεν είναι;), έχει το μεγαλύτερο πλεονέκτημα που έχει κάθε πειρατής που θέλει να σέβεται τον εαυτό του.

Καθόλου τύψεις.

Αυτό που λέει "γεύτηκε η τίγρη ανθρώπινο αίμα" το ξέρετε;
Σας λέει κάτι;


"Pirate", την αποκαλεί ο Τζόννυ στην ταινία. Γιατί it takes one to know one, γιου νόου;;

Και τι είναι αυτό που την σπρώχνει;;; Ο "δαίμονας" της που μου είπε ένας φίλος;

"One word love; curiosity. You long for freedom. You long to do what you want to do because you want it. To act on selfish impulse. You want to see what it's like. One day you won't be able to resist."

Και δεν έχει σημασία πόσο θα πονέσουμε τον άλλον, αρκεί μέσα απ'τον πόνο του να βρούμε τον δικό μας δρόμο. Αυτό δεν είναι που έχει σημασία;

Και τελικά, πόσοι από εμάς είναι τα ήσυχα παιδιά; Και πόσοι οι αληθινοί πειρατές;;;;;

Κι εσείς;; Τι είσαστε;;;

Labels:

7 Comments:

Blogger So_Far said...

Αυτή τη στιγμή θα πέθαινα για την πειρατεία , αλλά δυστυχώς πρέπει να γίνω ένα φαινομενικά ήσυχο παιδί

3:23 PM  
Blogger mouxlas21 said...

poso me niotheis, poso me niotheis ;)

5:24 PM  
Anonymous Arthuro Bandini said...

χχχχχχχχχχχχχ....Λάμπει το μάτι μου....

Καπετάν Barbarosa

5:24 PM  
Blogger triantara said...

@σοφαρ: κι εγώ αυτήν την στιγμή θα πέθαινα για λίγο ησυχία...

@μούχλας: περισσότερο από όσο θα ήθελα... ;)

@αρτούρο: Barbosa λέγεται ο άνθρωπος! άλλος είναι ο Barbarosa :D

6:07 PM  
Blogger allmylife said...

αναλόγως.

κι' αυτό για την τίγρη ...ακουστά!

8:36 PM  
Blogger Ντεφι said...

νομίζω μέχρι τον Johnnie θα ενδιέφερε το ποστ σου...

και τους απανταχού πειρατές κατά πολλές έννοιες...

11:27 AM  
Blogger tatine said...

αυτή η κυρία Τίγρη που συχνάζει να μου κάνει ιδιαίτερα ;;;

2:41 PM  

Post a Comment

Links to this post:

Create a Link

<< Home