Monday, April 23, 2007

Fyi...

Photo by IMSirReal


όλα είναι πολύ κόκκινα ακόμα...





υ.γ. πάμε για ύπνο;; κουράστηκα σήμερα... :)

Labels:

Sunday, April 22, 2007

Το λάθος

Photo by guldogan
- Λοιπόν!
- Χμ...
- Ακούς;
- Ναι.
(του χαμογελάει ναζιάρικα)

- Λοιπόν, λέω! Θα πάμε βόλτα με το καινούριο μας ποδήλατο.
- Ωραία! Που;
- Έχει σημασία;
(το σκέφτεται...)
- Όχι! Αρκεί να είμαστε μαζί.

- Ωραία. Εγώ θα αναλάβω τα πεντάλια και το τιμόνι.
- Κι εγώ;
- Τι εσύ; Εσύ θα κάθεσαι πίσω και θα απολαμβάνεις.
- Μμ... Μ'αρέσει που θα οδηγείς εσύ... αλλά...
- Τι αλλά;
- Ε... Εγώ δεν θα σε βοηθάω;
- Πως να με βοηθάς;
- Ε, μπορώ να είμαι εγώ στο τιμόνι κι εσύ πεντάλι, ή ανάποδα. Να πηγαίνουμε "μαζί".
- Όχι.
- Όχι;;;
- Όχι.
- Γιατί;
- Γιατί έτσι θα σε έχω ανάγκη!
- Ε και;
- Τι ε και; Και τι θα κάνω όταν σταματήσει η βόλτα;
- Γιατί να σταματήσει;
- ...
- Γιατί να..
- Τα βλέπεις αυτά τα λάστιχα;
- Του ποδηλάτου; Ναι.
- Έχουν μέσα αέρα.
- Σώωωωπα...
(την κοιτάει στραβά)
- Και τι μας λέει αυτό;

- Τι;
- Ότι κάποια στιγμή θα ξεφουσκώσουν ή μπορεί και να πατήσουμε καμιά πρόκα και να σκάσουν.
Και μετά τέρμα.

- Τι τέρμα;
- Τέρμα η βόλτα. Έτσι είναι αυτά.
- Ε, και; Τα ξαναφουσκώνουμε και ξαναπάμε άλλη!
(την κοιτάει σαν να πήδηξε ένας ροζ βάτραχος απ΄το στόμα της...)
- Κοίτα. Άμα τελειώσει η βόλτα, τέρμα. Ξεφουσκώνουν είπαμε τα λάστιχα!
Κι εγώ δεν έχω όρεξη να μου αρχίσεις τις γκρίνιες. Να μου πεις ότι δεν το ήξερες.
Σε προειδοποιώ λοιπόν για να είμαστε ξεκάθαροι.

- Μα, έτσι θα έχει πιο πολλή πλάκα! Σκέψου τι άλλο μπορεί να δούμε άμα συνεχίσουμε την βόλτα!
- Ναι, αλλά εγώ στο ξεκαθάρισα. Όσο τα λάστιχα κρατάνε, θα περνάμε καλά εμείς.
Αλλά μέχρι εκεί. Εγώ μπαλώματα και γρατζουνιές δεν θέλω.

- ...
- Τι;
- Τίποτα.
- Πως τίποτα; Γιατί κατσούφιασες;
- Δεν κατσούφιασα...
- Χμ. Και γιατί μου γυρνάς την πλάτη;
(ξαναγυρίζει και τον αγκαλιάζει)
- Εντάξει. Πάμε. Κι ότι γίνει.
- Σίγουρα δεν μου θύμωσες;
- Σίγουρα.
- ...
- ...
- Ε τότε τι έχεις; Φαίνεσαι διαφορετική ξαφνικά.
- Τίποτα το σπουδαίο. Απλά μέχρι τώρα ένιωθα απίστευτη όρεξη να πάμε βόλτα.
Γιατί ούτε ήξερα, ούτε με ένοιαζε που θα πάμε.
- Το ξέρω. Γι'αυτό μ'αρέσεις.
- Ναι. Αλλά τώρα που τα εξήγησες όλα έτσι ωραία και λογικά...
- Τι;
(της πιάνει το πρόσωπο και της φιλάει την μύτη)
- Τώρα φοβάμαι μήπως δεν έχω πια όρεξη...
- Γιατί;;!!
- Γιατί δεν έχει πια κανένα μυστήριο. Καμία μαγεία. Και που ξέρεις ότι θα σου γκρίνιαζα;
- Όλες έτσι κάνουν.
-
Εγώ δεν είμαι όλες. Δεν μπορείς να αποφασίζεις ότι ξέρεις πως θα φερθώ. Και στο κάτω-κάτω, δεν μου έδωσες ούτε μια ευκαιρία να δεις πως είμαι.
Μπορεί να μην σου γκρίνιαζα.
- Ναι, καλά...
- Μπορεί να μου γκρίνιαζες εσύ.
- Χα! Αποκλείεται!
- Δηλαδή τα είχες όλα οργανωμένα, σχεδιασμένα. Απ'την αρχή μέχρι το τέλος.
- Φυσικά. Για να είμαστε ξεκάθαροι και να κάνουμε σωστούς λογαριασμούς.
- Χμ... Μέσα σ'αυτό το καλοοργανωμένο σου σχέδιο όμως, δεν σκέφτηκες κάτι.
Δεν υπολόγισες κάτι. Το σχέδιο σου έχει ένα λάθος.
- Αδύνατον!
- Κι όμως...
- Τα λάστιχα τα σκέφτηκα. Τον καιρό και την λιακάδα τα σκέφτηκα. Διάλεξα τον δρόμο να είναι ίσιος και χωρίς κοτρώνες. Σε ερημικό μέρος για να αποφεύγουμε τα πολλά αυτοκίνητα.
Τσεκ, τσεκ, τσεκ. Τι άλλο έμεινε;;;
- Εσύ. Κι εγώ. Δεν είμαστε ούτε λάστιχα, ούτε ήλιοι, ούτε αυτοκίνητα, ούτε κοτρώνες. Τίποτα που να μπορείς να υπολογίσεις, να ξέρεις πως θα συμπεριφερθεί απ'την αρχή. Δεν είμαστε μηχανές. Δεν υπάρχει ''σίγουρο'' σχέδιο με μας. Δεν θα ήθελες να το αφήσεις στην τύχη; Να δεις εκ νέου πως θα πάει; Μπορεί να πέρναγες πιο ωραία απ'ότι φαντάζεσαι.
- Ναι, αλλά μπορεί και όχι. (το σκέφτεται λίγο) Και τώρα τι; Δεν θες να πάμε;
(τον κοιτάει. του χαμογελάει)
- Και βέβαια θέλω. Πάμε. Πριν νυχτώσει!

Ανεβαίνουν στο ποδήλατο. Εκείνη πίσω, εκείνος μπροστά, βάζει τα πόδια στα πεντάλια και ξεκινούν.
Για μια στιγμή πέφτει το βλέμμα της στην σκιά τους, όπως τους φωτίζει το φως του ήλιου από το πλάι.
Και σαν να της φάνηκε πως το πίσω λάστιχο ήδη άρχισε να ξεφουσκώνει.
Ή μπορεί να ήταν και η ιδέα της.

[ακούτε: Χίλιες Σιωπές - Ελένη Τσαλιγοπούλου]

Labels:

Friday, April 06, 2007

My 'ocardial' infarction


- Δεν πρόσεχες.
- Πρόσεχα.
- Σκατά πρόσεχες. Την τελευταία φορά κατέβαζες "πράσινο λέιμπελ" ξεροσφύρι ρε...
- Με πάγο όμως. Νερωμένο ήταν το ουισκάκι. Σχεδόν κατεστραμμένο.
- Παπάρια ρε! Πότε θα σταματήσεις τις μαλακίες; Αφού με μένα δεν σε παίρνει!
Σε ξέρω πολύ καλά για να μου αραδιάζεις τις παπαριές σου!

- Άντε γαμήσου ρε! Και πότε με είδες δηλαδή να κάνω και άλλες μαλακίες;
- Καλα ρε; Πόσες ώρες κάθεσαι μπροστά στο γαμημένο το κομπιούτερ ρε;
Πόσες σακκούλες πατατάκια τρως κάθε βδομάδα; Τι θες τώρα; Να πω κι άλλα;

- Σώπα ρε! Θα μου κάνεις τώρα εσύ και μάθημα καλής διατροφής και φυσικής κατάστασης;
Γιατί, ο Μήτσος που έτρεχε κάθε μέρα τα δεκαράκια τα χιλιόμετρα τι κατάλαβε ρε;;
Τ'αρχίδια μου πήρε όταν την έπαθε την ζημιά και τώρα τον τρώνε τα σκουληκάκια!
Εξαίσιο γεύμα ο Μήτσος, με τόσες βιολογικές μαλακίες που έτρωγε ο μαλάκας!

- Σκάσε ρε που τολμάς να πιάνεις στο στόμα σου τον Μήτσο ρε! Ατυχία ήταν ρε! Ναι ρε! Ατυχία!
Μόνο ένας καραάτυχος σαν τον Μητσάρα θα την πάθαινε έτσι τέτοια ζημιά ρε μαλάκα!
Αλλά εσύ τολμάς και μιλάς ρε;; Το μπαλονάκι που έκανες πέρσυ το ξεχνάς ρε;;
Που σε έτρεχε η Αννούλα ρε μαλάκα και είχε πλαντάξει στο κλάμα την ώρα που ήσουν
στο χειρουργείο ρε;;

- Σκάσε ρε μαλάκα που μιλάς κιόλας! Δεν έκλαιγε για το μπαλονάκι ρε! Δεν θυμάσαι που την
ώρα της εγχείρησης έσβησαν τα φώτα ρε; Που έγινε διακοπή ρεύματος και εγώ είχα μείνει με
την γκουμούτσα μέσα στον μηρό μου ρε μαλάκα και έτρεχαν τα αρχιδάκια οι γιατροί να
βρουν γεννήτρια ρε;
Το ξεχνάς αυτό ρε; Και "ηρεμήστε κύριε Σωτήρη, μην ανησυχείτε κύριε Σωτήρη, συμβαίνουν
αυτά κύριε Σωτήρη, μην ιδρώνετε και ανέβουν οι παλμοί σας κύριε Σωτήρη, και τώρα θα ανάψει
την γεννήτρια ο Σάββας κύριε Σωτήρη...". Και νά σου οι σάκοι με την άμμο να μου πιέζουν
τ'αρχίδι για να μην γίνω σταφίδα ρε από την αιμορραγία ρε! Να πάνε να γαμηθούνε οι μαλάκες
με τις σκατογεννήτριες τους ρε!
Γι'αυτό έκλαιγε η Αννούλα ρε μαλάκα, γιατί νόμιζε ότι μου κόπηκε το ρεύμα ρε, σαν το τέρας
του Φράνκενστάιν που τού'φερναν τα χέλια για να ζωντανέψει ρε! Κατάλαβες;;;
- Σιγά ρε που θα σ'αφήναν να ψοφήσεις ρε! 2 λεπτάκια κόπηκε το ρεύμα και κάτι έγινε να πούμε!
- Τι δύο λεπτάκια ρε! Δύο φορές κόπηκε το ρεύμα ρε μαλάκα! Το ξεχνάς ρε;; Πήγε να
πάθει εγκεφαλικό η Αννούλα μου ρε! Η γυναίκα μου, η μάνα των παιδιών μου ρε μ'αυτούς
τους μαλάκες!

- Η Αννούλα θα το πάθει το εγκεφαλικό ρε παπάρι, με την ζωή που κάνεις ρε! Και μετά να σε
δω πως τα βγάλεις πέρα με 3 κουτσούβελα και μια καρδιά σαν μοσχαριού, μαλάκα!

- Τι θες να πεις ρε! Ότι δεν μπορώ να τα βγάλω πέρα με 3 παιδιά ρε; Με τα παιδιά μου ρε;;
- Αρχίδια θα βγάλεις ρε! Είσαι ικανός εσύ ρε να μεγαλώσεις 3 παιδιά μόνος σου ρε;; Αν δεν ήταν
η Αννούλα ρε, στα φανάρια θα τα είχες ρε, να πλένουν τα τζάμια και να πουλάνε κουλούρια!

- Άντε γαμήσου ρε!
- Ναι ρε! Χωρίς την Αννούλα ρε, ούτε τις κάλτσες σου δεν θα μπορούσες να βάλεις ρε!
Ούτε να σκουπήσεις τον κώλο σου ρε δεν θα μπορούσες! Το κατάλαβες;

- Και τι ξέρεις εσύ ρε για την Αννούλα ρε; Τι μιλάς ρε; Τι σε νοιάζει ρε εσένα αν η Αννούλα
μου σκουπίζει τον κώλο ρε;

- Τι με νοιάζει ρε μαλάκα; Αφού βλέπω ρε πως της φέρεσαι. Τι μαλάκας που είσαι ρε
που έχεις τέτοια γυναίκα και την φτύνεις ρε παπάρα!

- Τι λες ρε; Εγώ την φτύνω;
- Ναι ρε μαλάκα! Ξεχνάς ρε πέρσυ την Ουκρανέζα που σας καθάριζε πριν ένα χρόνο;
Που είναι τώρα η Λάνα ρε μαλάκα; Γιατί την σχόλασε η Αννούλα νομίζεις ρε;

- Γιατί ρε;
- Τι γιατί ρε αρχίδι; Νομίζεις δεν ήξερε τίποτα για σας ρε; Πως την χούφτωνες όπου έβρισκες ρε;
- Και που το ξέρεις εσύ τι έκανα εγώ μέσα στο σπίτι μου ρε;
- Ε, που το ξέρω εγώ...
- Ναι ρε! Που το ξέρεις εσύ ρε μαλάκα;
- Μου το είπε η Αννούλα ρε γύφτε! Να που το ξέρω!
- Και πότε μίλησες ρε εσύ με την Αννούλα μου ρε;
- Ε, πότε μίλησα. Γιατί ρε; Δεν μιλάει με άλλους η Αννούλα ρε; Που την έχεις νομίζεις;
Στο χαρέμι σου κλεισμένη; Ότι θέλει κάνει ρε η Αννούλα! Το κατάλαβες; Ότι θέλει!

- Τι θα πει ρε ότι θέλει;; Τι θες να πεις ρε;;
- Σκάσε ρε μαλάκα. Σκάσε.
- Όχι ρε! Πες μου ρε παπάρι, με ποιον μιλάει ρε η Αννούλα μου; Με ποιον ρε να τον σκίσω στα δύο!
- Τ'αρχίδια θα του κλάσεις ρε! Γιατί, η Αννούλα γυναίκα δεν είναι ρε; Τι, όλο εσένα θα περιμένει ρε,
σκυμμένο πάνω από ένα κομπιούτερ όλη μέρα, 16 ώρες στο γραφείο ρε;
Είναι γυναικάρα η Αννούλα ρε! Όποιον θέλει μπορεί να έχει η Αννούλαρε!

- Τι είπες ρε; Ποιον έχει η Αννούλα ρε; Ξενοπηδάει η Αννούλα μου ρε; Λέγε ρε! Τι ξέρεις ρε;;;
- Άντε ρε που θα μου κάνεις εμένα τσαμπουκά!
- Σσσσσστ, σκάσε μαλάκα, ο γιατρός


- Λοιπόν κύριε Σωτήρη. Εντάξει, το καρδιογράφημα σας δεν έδειξε τίποτα ανησυχητικό, ούτε η ακτινογραφίες σας, ούτε η εξέταση αίματος. Την γλυτώσατε αυτήν την φορά κύριε Σωτήρη αλλά θα σας συμβούλευα να κόψετε το ποτό, το κόκκινο κρέας και να αρχίσετε να περπατάτε. Να περπατάτε όσο πιο πολύ μπορείτε.
- Μάλιστα γιατρέ.
- Αύριο το πρωί με το καλό θα μπορέσετε να πάτε σπίτι σας όπως είχαμε πει.
- Σας ευχαριστώ γιατρέ.
- Δεν πιστεύω να είναι λάπτοπ αυτό που έχετε κάτω απ'τις κουβέρτες κυριε Σωτήρη;
- Όχι γιατρέ μου.
- Γιατί και να ήταν, εδώ χοτσποτ δεν υπάρχει κύριε Σωτήρη, τα έχουμε ξαναπεί αυτά.
- Μάλιστα γιατρέ μου.
- Καλώς κύριε Σωτήρη. Ξεκουραστείτε τώρα και θα τα πούμε αύριο το πρωί.
- Καληνύχτα γιατρέ.

- Πού'ναι τώρα ο μαλάκας.
- (User has logged off)
- Α γαμήσου ρε χέστη...

Labels: