Wednesday, May 30, 2007

Γιατί κατεβαίνω στην σπηλιά;;

Photo by triantara

Τόσος χαμός έχει γίνει με αυτό που έγινε στην Πελοπόννησο. Χαμός στα κανάλια, χαμός στα σπίτια, φωνάζουν οι γονείς/δάσκαλοι/πολιτικοί, ξαφνικά γύρισαν οι προβολείς στα λεγόμενα extreme sports μια και χτύπησαν φλέβα οι τηλεοπτικοί σταθμοί με τα πτώματα στα ποτάμια, με τους συγγενείς που κλαίνε και ωρύονται, ψάχνουν για "τράγους" στις διάφορες εταιρίες που πουλάνε αδρεναλίνη και αέρα ελευθερίας για να τις σταυρώσουν...

Σώπα ρε! Ο άνθρωπος κρεμόταν από τα βράχια και σερνόταν στις σπηλιές πολύ πριν φτιάξει αυτό το "στρογγυλό με την τρύπα στην μέση που πάει γύρω-γύρω" και τώρα μας πόνεσε ξαφνικά που ξαναγυρίζουμε σαν τα πιθήκια στα δέντρα...


Με τον καιρό θα περάσει κι αυτός ο πανικός. Έτσι, για να περνάει η ώρα και για να ανεβαίνουν οι ακροαματικότητες, όχι δηλαδή ότι ανησυχεί κάποιος πραγματικά για την σωματική μας ακεραιότητα.
Και τώρα αναρωτιέμαι κι εγώ, μήπως αυτά που κάνω είναι τελικά επικίνδυνα;
Μιλάνε για "κουλτούρες αδρεναλίνης" αφού οι ζωές μας έχουν πιάσει πάτο, έχουν λασπώσει, είναι ανιαρές και βαρετές...
Γιατί ρε;; Θα προτιμούσες δηλαδή να ζούσες 100 χρόνια πριν; Που εκεί σε έπιανε κόψιμο και ψόφαγες στην χέστρα; Που εκεί πάλευες καθημερινά με την φύση, όχι επειδή γούσταρες αλλά αν δεν το έκανες θα σου έπαιρνε το ποτάμι την σοδιά, τα ζώα, κουλουπου;; (και πολύ είπα για τα 100 χρόνια. Κάντο 50, 30...)

Photo by triantara

Δεν είπαμε ότι το μυαλό του ανθρώπου είναι αχόρταγο;; Ανικανοποίητο; Όταν έχεις καλύψει όλες σου τις βασικές ανάγκες (σεξ, μαμ, κακά και νάνι) είναι επόμενο να ψάχνεις για καινούριες "κατακτήσεις"...

Μήπως δεν ξέρει ο κάθε "τρελός" που τρέχει στα φαράγγια, στις λίμνες, στα ποτάμια, στα βουνά και στα βάραθρα ότι άνα πάσα στιγμή μπορεί να σκοτωθεί;;; Μήπως όμως ξεχνάει και ο κάθε, πουχου, πεζός ότι μπορεί να πάει για τσιγάρα και να γίνει λιώμα από ένα Ι.Χ.;;;; Το να πεθάνεις σε ένα φαράγγι δεν διαφέρει ΚΑΘΟΛΟΥ από το να πεθάνεις γλυστρώντας στο σαπούνι που άφησες να πέσει.
ΚΑΜΙΑ διαφορά!

Και οι δύο περιστάσεις έχουν να κάνουν με ένα και μόνο δεδομένο. Έλλειψη σεβασμού, που οδηγεί στην απροσεξία, στην επιπολαιότητα. Αν αφήσεις το σχοινί σου να τρίβεται στον βράχο έχει το ίδιο αποτέλεσμα με το νερό που βάζεις απρόσεχτα στην καφετιέρα και χύνεται πάνω στο πολύμπριζο (όπως δηλαδή πήγα εγώ να τα κακαρώσω στην δουλειά πριν 2 βδομάδες..).

Βλέμματα αποδοκιμασίας για τα διάφορα "τρελά" που κάνω έχω συνηθίσει. Δεν περιμένω από καμιά συντηρητικούρα να καταλάβει πως μπορεί να νιώθω την ώρα που ενώ εκείνος μπορεί να τρώει το γαλακτομπουρεκάκι του και να φυτουλιάζει μπροστά σε μια τηλεόραση, εγώ να αιωρούμαι πάνω από 50-70-100 μέτρα και να κρατάω την ζωή μου σε ένα σχοινί και μερικά εξαρτήματα...

Άντε να του εξηγήσεις πως είναι την πρώτη φορά που θα δεις το φως του ήλιου να διαπερνάει την είσοδο ενός σπηλαίου. Πως είναι να σέρνεσαι μέσα σε στενά τοιχώματα και μετά από 90 μέτρα βάθος να βρεθείς και να κάνεις μπάνιο σε μια υπόγεια, καταγάλανη λίμνη... Εσύ, άλλοι 2-3 νοματαίοι, ο φακός σου και κανά σκατό νυχτερίδας...

Photo by triantara

Συνεχίστε λοιπόν να τρώτε το γαλακτομπούρεκο σας, να χουφτώνετε βαριεστημένοι τον γκόμενο/την γκόμενα σας την ώρα των διαφημίσεων, να διαβάζετε το Ε της Κυριακής στον καμπινέ, να καπνίζετε τον καρκίνο σας και να τρώτε τον θάνατο σας... κι αφήστε αυτούς που διαλέγουν κάτι διαφορετικό και το κάνουν ΕΝ ΓΝΩΣΗ τους, στην ησυχία τους "γαμώ την πουτάνα μου μέσα!" που θα έλεγε και μια αδελφή ψυχή... ;)

(δεν προσπαθώ να πείσω κανέναν για τίποτα. οποιανού του αρέσει μπορεί να κουνάει το κεφάλι του αποδοκιμαστικά ή να σκέφτεται πόσο γαμάτα είναι όλα αυτά. βέβαια, αν δεν σε "πιάνουν" αυτά που γράφω, ρίξε μια ματιά σ'ένα απειροελάχιστο αυτών που είδα. αν δεν σε αγγίζουν ούτε αυτά, ε, είσαι άνιωθος λέμε!!! ;)

Labels:

15 Comments:

Blogger Λόλα said...

Σωστά τα λες,
Και μόνο στατιστικά να δεις τα extreme sports είναι πιο ακίνδυνα από άλλες ‘φυσιολογικές’ δραστηριότητες:
Πχ 6 πέθαναν στο ποτάμι αλλά περισσότεροι σκοτώνονται ΚΑΘΕ σαββατοκύριακο με τ’ αυτοκίνητα τους, κι αλλά πολλά τέτοια…
Απλώς αυτοί πέθαναν πιο θεαματικά …

1:00 AM  
Blogger tatakiz said...

όλη μου η ζωή είναι η φύση...
βαρέθηκα να ακούω απο φίλους και γνωστούς τι να κάνω και τι όχι...
πρόπερσι με τριων χρονών γιό και έγκυο την γυνάικα της ζωής μου περάσαμε το πιο όμορφο καλοκαίρι μας στην αλλόνησο και τα ερήμονήσια...
προχτές του αγ πνεύματος επιστρέψαμε απο τη χαλκιδική μέσα απο τα βουνά δίχως να πατήσουμε άσφαλτο ανακαλύπτοντας ποτάμια λειβάδια χωριά που δεν υπάρχουν στους χάρτες...
και τί δεν άκουσα... πού τρέχεις στις ερημιές με τα δυο παιδιά κλπ κλπ....
βαρέθηκα να ακόυω τις συμβουλές....

6:40 AM  
Blogger triantara said...

@λόλα: πιο θεαματικά;; έχεις δει αυτοκίνητο να στουκάρει σε λεύκα στον δρόμο Σπατών-Λούτσας;;; Δεν υπάρχει μεγαλύτερο θέαμα...

@tatakiz: το "άστους να λένε" σου λέει κάτι;; Εφ'όσον ακολουθείτε τους "κανόνες" (αυτό που λέω για σεβασμό), δεν έχει να σου πει κανένας τίποτα!

Ίσως στο μέλλον όντως να θεωρηθεί το "παίρνω την αυτοκινητάρα μου και πάω ΣΚ στην εξοχή σκοτώνοντας άλλες 2-3 οικογένειες στον δρόμο μου" επίσης extreme sport κάποτε...

7:35 AM  
Blogger nosyparker said...

Με κάλυψες κοπελιά. Πριν λίγα χρόνια δεν τολμούσα να πω στους γονείς μου ότι πετούσα με παραπέντε. Όταν το άκουσε η γιαγιά μου κόντεψε να πεθάνει από ανησυχία. Ξέρεις πόσοι σκοτώνονται -μου λέει- απ' αυτό; Πόσοι ρε γιαγιά; -της λέω. Λιγότεροι πάντως απ' οτι στην άσφαλτο. Μετά απλώς κουνούσε το κεφάλι συγκαταβατικά.

10:29 AM  
Anonymous tsaperdona said...

Σε έπιανε κόψιμο και ψόφαγες στη χέστρα??? χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχ
έχω βρει την kρυμμένη τρίδυμη αδερφή μου!( δεν μπορεί να είμαστε μόνο δύο!)

καλά τα λες
είμουν και γω μια από αυτές τις σπαστικές γκόμενες που το extreme τους ήταν το στρας στο νύχι, αλλά μεγάλωσα,κατάλαβα, σεβάστηκα και τουλάχιστον τώρα πια , απολαμβάνω έστω απο μακριά όλα αυτά που προσφέρουν ικανοποίηση σε ανθρώπους που το λέει η καρδιά τους.
Έστω και αν παραμένω κάπως χέστης(μεταξύ μας)

10:51 AM  
Blogger mario said...

Συμφωνώ..
οι φοτο είναι τέλειες..

12:46 PM  
Blogger An-Lu said...

Σωστά όλα αυτά αλλά και βασικά μέσα αφαλείας που υπαγορεύει η στοιχειώδης λογική, είναι απαραίτητα... ;-)

12:46 PM  
Blogger triantara said...

@nosyparker: περίμενε το επόμενο ποστ.

@τσαπερδόνα: :)
στρας στο νύχι!!! νομίζω ότι αυτό είναι κάτι που δεν θα τολμούσα να κάνω ΠΟ-ΤΕ!!!! Ρισπέκτ! :)

@μαριο: θενκ γιου :)

@anlu: ε, αυτό ακριβώς εννοώ όταν λέω με σεβασμό... οτιδήποτε άλλο είναι πλέον πέρα των δυνατοτήτων μας...

1:08 PM  
Blogger Balidor said...

Καλά κάνεις και να γουστάρεις ακόμα πιο πολύ.
μπράβο,
και "γαμω το κέρατο μου μέσα" !

3:12 PM  
Blogger Tanila said...

Ε εγώ είμαι άνιωθη. Που να τρέχω τώρα...
Και σιχαίνομαι και όλα αυτά που απαρτίζουν "τη φύση" (έντομα, ερπετά, σβουνιές, κ.λ.π.).

9:04 AM  
Blogger J. said...

Πάντως η στατιστική λέει ότι τα πιο πολλά ατυχήματα γίνονται στο σπίτι. Οπότε, πάρτε τους δρόμους !

11:32 AM  
Blogger NetKerveros said...

Άπαιχτες φώτος!

12:28 PM  
Blogger triantara said...

@balidor: προσέχτε λίγο την γλώσσα σας το κέρατο μου γαμώ! :)

@tanila: άμα μου πεις τι είναι οι σβουνιές, σε συγχωρώ :)

@j: χαχαχαχα, ίσως επειδή οι περισσότεροι μένουν στα σπίτια τους, γι'αυτό γίνονται και τα περισσότερα ατυχήματα εκεί :)

@netkerveros: danke! :D
(δεν σε είπα ρινόκερο ή κάτι τέτοιο στα γερμανικά. σ'ευχαρίστησα :)

2:04 PM  
Anonymous Τανίλα said...

Ta σκατά. Της αγελάδας ως επί τω πλείστον. :-)

7:45 AM  
Blogger Nina said...

έτσι είναι!!! για τα τροχαια κανεις δεν κανει λογο, και για τα extreme sports, που το λεει κ το ονομα τους κιολας, μας τα πρηξανε!!! και δεν θα επρεπε να μιλαω ως μελος της φάρας αλλα τελος παντων!

10:40 AM  

Post a Comment

Links to this post:

Create a Link

<< Home