Sunday, July 29, 2007

Ο Γιώργος ο Μιχαλάκης απλά ζωγράφισε...

Πάντα μου άρεσαν τα τραγούδια του Γιωργάκη (αλλά δεν ήταν ποτέ ο τύπος μου, το ξέρω, απίστευτο κι όμως αληθινό...) και με περηφάνια μπορώ να πω ότι θυμάμαι και τα 25 χρόνια της τραγουδοκαριέρας του... Πριν μερικά χρονάκια θυμάμαι τον Τζόρτζαθον που κάναμε ακούγοντας επί 2 συνεχόμενες μέρες το "Best of" σε ταξίδι με το αυτοκίνητο στην Ισπανία.

Παρόλ'αυτά δεν είχα σχεδιάσει να πάω στην συναυλία.
"Ζέστη θα κάνει μωρέ, χαμός θα γίνεται μωρέ, που να τρέχω τώρα, δε γαμιέται..."
Κάθε μέρα άκουγα στο ραδιόφωνο, στην τηλεόραση, έβλεπα τις αφίσες: "θα έρθει ο Γιωργάκης στην Αθήνα, και γαμώ θα είναι η συναυλία..." αλλά δεν πτοήθηκα!
"Θα πάρω το ντιβιντί του λάιβ όταν βγει μωρέ, σιγά το πράμα...".

Μέχρι το απόγευμα της 26ης Ιουλίου που πίσω από την οθόνη του κομπιούτερ της ακούω την συνάδελφο να λέει:"Ναι ρε γαμώτο, μου έμεινε ένα εισιτήριο γιατι η ... δεν θα έρθει. Τι να κάνω;"

Το σώμα μου κουνήθηκε χωρίς καν να το σκεφτώ. Εκεί που είχα ξεχάσει εντελώς ότι θα γινόταν αυτή η συναυλία ένιωσα το κεφάλι μου να γέρνει προς τα δεξιά, να περνάει το μόνιτορ του δικού μου υπολογιστή και αυτό της συναδέλφισσας, τα μάτια μου να την κοιτάνε και τον δείκτη του χεριού μου να δείχνει εμένα, ενώ την ίδια στιγμή το στόμα μου ένιωσα να χαμογελάει ηλίθια...
"Εγώ, εγώ θα έρθω!!!!"

Δε ρεστ ιζ χίστορι μαι ντίαρ...

Όλα τα λεφτά - για ΜΕΝΑ λέμε...- ήταν το τραγούδι που άνοιξε την συναυλία... Το αγαπημενότερο τραγούδι μου έβερ, Song to a siren από τους This mortal coil (σημ.: ΔΕΝ είναι συγκρότημα μπάι δε γουέι αλλά άλλη φορά θα μιλήσουμε γι'αυτούς), που μου έφυγε το καφάσι όταν τον άκουσα να το τραγουδάει!

Επίσης δεν ξέρω αν το έπιασε κανείς άλλος, αλλά όταν στην αρχή μας έβαλε να τραγουδάμε μαζί του (δεν θυμάμαι ποιο ήταν ρε γμτ), σε κάποια φάση σταμάτησε να τραγουδάει και μας άκουγε.
"You sound amazing, by the way. Well, us Greeks can sing", πέταξε ο Γιωργάκης.

Η μουσική, η φωνή του, η παρουσία του στην σκηνή και ο επαγγελματισμός του επιβεβαίωσαν αυτό που ήξερα πάντα (αν και δεν είναι καθόλου ο τύπος μου το παιδί). Είναι το νόημα του πραγματικού ΣΤΑΡ, με πιανς;;;

Να πω την αμαρτία μου όμως, α)με ξενέρωσε λίγο το 20λεπτο διάλειμμα που έκανε, αν και πιστεύω πως το χρειάστηκε ο άνθρωπος με αυτήν τη ζέστη και βού) εγώ έφυγα λίγο πριν τελειώσει η συναυλία γιατί δεν αντέχω, με τίποτα λέμε, τον συνωστισμό που ακολουθεί μετά από τέτοιες "μαζώξεις". Ποιος θα βγει πιο γρήγορα, ποιος θα προλάβει το τρένο, ποιος θα πατήσει περισσότερα πόδια, ποιος θα χώσει τις περισσότερες αγκωνιές, ποιος θα πιάσει τους περισσότερους κώλους, κλπ.

Φτάνοντας στον σταθμό είδα τα μπλε και πράσινα αγοράκια να μαζεύονται...

Το απόλυτο ξενέρωμα λέμε. Τι να πω. Τουλάχιστον ήταν ωραία :)


Labels:

Tuesday, July 17, 2007

In case of fire...

Art by Nocturnal Devil

Εδώ που είμαι τώρα, δεν βλέπω πάντως καμιά φωτιά να καίει.
Κρίμα ρε γαμώτο γιατί κάνει και λίγη ψύχρα απόψε...

Labels:

Monday, July 16, 2007

Η φωτιά στην Πάρνηθα και το Μοντ Παρνές το κέρατο μου μέσα!!!

Και τά 'λεγα εγώ ρε πούστη μου. Δεν τα έλεγα;;;;;;;;;;;
Και τώρα κάψτε και τον Υμηττό ρε. Έτσι για να το φχαριστηθούμε...

Με υπογραφή Βουλγαράκη

Παραμονή της φωτιάς, έδιναν άδεια

Της ΧΑΡΑΣ ΤΖΑΝΑΒΑΡΑ

Αυτή και αν είναι «καυτή» συγκυρία: Λίγες ημέρες πριν από τη μεγάλη πυρκαγιά της Πάρνηθας, στις 20 Ιουνίου, δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως η απόφαση του υπουργού Πολιτισμού Γιώργου Βουλγαράκη, με την οποία στην ουσία δίνεται άδεια ανοικοδόμησης στο καζίνο του «Μον Παρνές», που βρίσκεται μέσα στον πυρήνα του εθνικού δρυμού. Μάλιστα, οι φλόγες αναχαιτίστηκαν σε απόσταση αναπνοής από τις κτιριακές εγκαταστάσεις του.


Η ρύθμιση τηρεί την τακτική του «καρότου» και του «μαστίγιου». Χαρακτηρίζει μνημείο τον κεντρικό και εμβληματικό πύργο, που στο εξής θα φέρει το όνομα «Παύλος Μυλωνάς» προς τιμήν του αρχιτέκτονα, πανεπιστημιακού δασκάλου και ακαδημαϊκού που τον σχεδίασε. Επιτρέπει, όμως, την κατεδάφιση ενός μεγάλου, αδιευκρίνιστου τμήματος, στο οποίο περιλαμβάνονται και νεότερες κατά κανόνα κακόγουστες προσθήκες, ενώ δίνει άδεια να κατασκευαστούν νέες πτέρυγες. Προς την πλευρά του Λεκανοπεδίου, όπως σημειώνεται στην απόφαση, τα κτίρια θα είναι χαμηλά, αλλά υπάρχει η «δυνατότητα επέκτασης προς τη βόρεια πλευρά του, με τέτοιον τρόπο ώστε να παραμένουν ελεύθερες οι όψεις των τριών τελευταίων ορόφων». Προφανώς εννοεί τον πύργο που υπολογίζεται ότι έχει ύψος 30 μέτρα. Με αυτά τα δεδομένα, οι νέες πτέρυγες υπολογίζεται ότι θα ξεπερνούν τα 20 μέτρα.

Παρά την κομβική θέση του «Μον Παρνές» στον πυρήνα του εθνικού δρυμού, η εδαφική του ενότητα θεωρείται «γκρίζα ζώνη» και δεν αναφέρεται στο επίμαχο σχέδιο προεδρικού διατάγματος της Πάρνηθας του υπουργείου ΠΕΧΩΔΕ. Δεν υπάρχει καν γνωμάτευση των υπηρεσιών του στην απόφαση του υπουργείου Πολιτισμού, όπου σημειώνεται ότι τα νέα κτίρια θα κατασκευαστούν σε εφαρμογή των υποχρεώσεων του Ελληνικού Δημοσίου που έγιναν με βάση τη σύμβαση παραχώρησης του 2001 προς τον όμιλο των εταιρειών «Hayatt» και «Ελληνική Τεχνοδομική», ο οποίος έχει και το μάνατζμεντ, ενώ ενδιαφέρεται σήμερα να αποκτήσει το σύνολο των μετοχών του καζίνου.

Την άνοιξη του 2005 ο όμιλος του καζίνο είχε ζητήσει από το υπουργείο ΠΕΧΩΔΕ άδεια για πλήρη κατεδάφιση του συγκροτήματος, ενώ τα σχέδια ανοικοδόμησης είχαν παρουσιαστεί σε συνέντευξη Τύπου. Εναν χρόνο μετά το αίτημα έγινε μερικώς δεκτό, αυτή τη φορά μέσω του υπουργείου Πολιτισμού.

Το «Μον Παρνές» κατασκευάστηκε την περίοδο 1958-'61 και, μαζί με το συνομήλικό του «Χίλτον», είχε προκαλέσει έντονες αντιδράσεις λόγω του όγκου του. Στη συνέχεια, όμως, κέρδισε το στοίχημα και θεωρείται πια τοπόσημο για το Λεκανοπέδιο και δείγμα της μοντέρνας αρχιτεκτονικής. Εξαιρετική θεωρείται η διακόσμησή του, με το υδραίικο και το μακεδονικό σαλόνι, καθώς και τα έργα των Χατζηκυριάκου-Γκίκα και Μόραλη. Αξιοσημείωτος θεωρείται και ο κινητός εξοπλισμός (μηχανή προβολής κ.λπ.).

Με βάση τη σύμβαση, το καζίνο ενισχύει τον φορέα διαχείρισης της Πάρνηθας με 300.000 ευρώ τον χρόνο, ενώ έκανε και δωρεά 1 εκατ. για την αντιμετώπιση της πυρκαγιάς.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 14/07/2007

Labels:

Wednesday, July 11, 2007

Η Πάρνηθα, η αναδάσωση, το Μοντ Παρνές και τα διατηρητέα

Photo by Rhavethstine

Πολλές φορές δεν καταλαβαίνω κάποια πράγματα κι έτσι αναγκάζομαι να κάνω πολλές (μα πολλές) ερωτήσεις. Προκαταβολικά σας ζητάω συγγνώμη που θα σας σπάσω λίγο τα @@ αλλά ακούστε με λίγο:

1. Υπήρχαν πράγματι 400 (ή κάπου εκεί) πυροσβέστες που τους είχαν στο "περίμενε" μέσα στο ΟΑΚΑ και ποτέ δεν τους έστειλαν στην Πάρνηθα;;;

2. Το Μοντ Παρνές είχε πράγματι γίνει διατηρητέο με αποτέλεσμα να μην μπορούν οι ιδιοκτήτες να το "ανακαινίσουν" ή να το "επεκτείνουν" όπως εκείνοι θέλουν;;;


3. Η φωτιά πράγματι έκαψε "όλη" την Πάρνηθα αλλά το καζίνο έμεινε ανέπαφο;;; γουάτ δε φάκ;;;


4. Οι ιδιοκτήτες του καζίνου έχουν τώρα το δικαιώμα να χτίσουν και να "επεκτείνουν" το κτίριο αυτής της μεγάλης "ελληνικής κληρονομιάς" που λέγεται Μοντ Παρνές;;;


Και τώρα όσον αφορά την αναδάσωση:


Παιδιά, καταλαβαίνω την ανάγκη που όλοι έχουμε να πάμε και να φυτέψουμε όσο πιο πολλά δεντράκια γίνεται, αλλά υπάρχουν μερικά φακτς που δυστυχώς δεν θα έπρεπε να παραλείψουμε μέσα στην καύλα μας να γλυτώσουμε από την ασφυξία και τις τύψεις.


- ΔΕΝ νοείται να σκαλιστεί το έδαφος μετά από μια τέτοια πυρκαγιά από άσχετους (όπως είμαστε όλοι εμείς που δεν έχουμε σπουδάσει δασοπόνοι, κουλουπου). Το μόνο που θα καταφέρουμε θα είναι να καταστρέψουμε ότι έχουν πετάξει ήδη τα πεύκα και τα άλλα δέντρα στο χώμα. Κι αν η κυβέρνηση βγαίνει τώρα και λέει ότι θα αρχίσει η αναδάσωση τον Νοέμβριο (έλεος!!!!!!!) είναι παπαριές και το ξέρουν...

- Όσες αναδασώσεις έχουν πετύχει έχουν γίνει από ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ (βλ. Υμηττός...). Εμείς θα φυτεύουμε 100 και θα βγαίνουν 3...

- Το έδαφος ΠΡΕΠΕΙ να το αφήσουμε να "ανασάνει" και να αρχίσει να βγάζει πράσινο από μόνο του, ΠΡΟΤΟΥ πάει οποιοσδήποτε με μια τσάπα κι αρχίσει να το σκαλίζει... (κι αυτό σημαίνει ότι το ΝΩΡΙΤΕΡΟ ΣΕ 1 ΧΡΟΝΟ θα πρέπει να αρχίσουμε να κάνουμε οποιεσδήποτε κινήσεις...)


- Η Πάρνηθα μέχρι τότε δεν χρειάζεται σκαφτιάδες αλλά ΦΡΟΥΡΗΣΗ για να μην αρχίσουν να φυτρώνουν ούτε καινούριες πτέρυγες στα καζίνα, ούτε καινούριες βίλλες ή άλλα "μανιτάρια"...

Με "πιάνει" κανείς ωρέ;;;

Labels: