Sunday, July 29, 2007

Ο Γιώργος ο Μιχαλάκης απλά ζωγράφισε...

Πάντα μου άρεσαν τα τραγούδια του Γιωργάκη (αλλά δεν ήταν ποτέ ο τύπος μου, το ξέρω, απίστευτο κι όμως αληθινό...) και με περηφάνια μπορώ να πω ότι θυμάμαι και τα 25 χρόνια της τραγουδοκαριέρας του... Πριν μερικά χρονάκια θυμάμαι τον Τζόρτζαθον που κάναμε ακούγοντας επί 2 συνεχόμενες μέρες το "Best of" σε ταξίδι με το αυτοκίνητο στην Ισπανία.

Παρόλ'αυτά δεν είχα σχεδιάσει να πάω στην συναυλία.
"Ζέστη θα κάνει μωρέ, χαμός θα γίνεται μωρέ, που να τρέχω τώρα, δε γαμιέται..."
Κάθε μέρα άκουγα στο ραδιόφωνο, στην τηλεόραση, έβλεπα τις αφίσες: "θα έρθει ο Γιωργάκης στην Αθήνα, και γαμώ θα είναι η συναυλία..." αλλά δεν πτοήθηκα!
"Θα πάρω το ντιβιντί του λάιβ όταν βγει μωρέ, σιγά το πράμα...".

Μέχρι το απόγευμα της 26ης Ιουλίου που πίσω από την οθόνη του κομπιούτερ της ακούω την συνάδελφο να λέει:"Ναι ρε γαμώτο, μου έμεινε ένα εισιτήριο γιατι η ... δεν θα έρθει. Τι να κάνω;"

Το σώμα μου κουνήθηκε χωρίς καν να το σκεφτώ. Εκεί που είχα ξεχάσει εντελώς ότι θα γινόταν αυτή η συναυλία ένιωσα το κεφάλι μου να γέρνει προς τα δεξιά, να περνάει το μόνιτορ του δικού μου υπολογιστή και αυτό της συναδέλφισσας, τα μάτια μου να την κοιτάνε και τον δείκτη του χεριού μου να δείχνει εμένα, ενώ την ίδια στιγμή το στόμα μου ένιωσα να χαμογελάει ηλίθια...
"Εγώ, εγώ θα έρθω!!!!"

Δε ρεστ ιζ χίστορι μαι ντίαρ...

Όλα τα λεφτά - για ΜΕΝΑ λέμε...- ήταν το τραγούδι που άνοιξε την συναυλία... Το αγαπημενότερο τραγούδι μου έβερ, Song to a siren από τους This mortal coil (σημ.: ΔΕΝ είναι συγκρότημα μπάι δε γουέι αλλά άλλη φορά θα μιλήσουμε γι'αυτούς), που μου έφυγε το καφάσι όταν τον άκουσα να το τραγουδάει!

Επίσης δεν ξέρω αν το έπιασε κανείς άλλος, αλλά όταν στην αρχή μας έβαλε να τραγουδάμε μαζί του (δεν θυμάμαι ποιο ήταν ρε γμτ), σε κάποια φάση σταμάτησε να τραγουδάει και μας άκουγε.
"You sound amazing, by the way. Well, us Greeks can sing", πέταξε ο Γιωργάκης.

Η μουσική, η φωνή του, η παρουσία του στην σκηνή και ο επαγγελματισμός του επιβεβαίωσαν αυτό που ήξερα πάντα (αν και δεν είναι καθόλου ο τύπος μου το παιδί). Είναι το νόημα του πραγματικού ΣΤΑΡ, με πιανς;;;

Να πω την αμαρτία μου όμως, α)με ξενέρωσε λίγο το 20λεπτο διάλειμμα που έκανε, αν και πιστεύω πως το χρειάστηκε ο άνθρωπος με αυτήν τη ζέστη και βού) εγώ έφυγα λίγο πριν τελειώσει η συναυλία γιατί δεν αντέχω, με τίποτα λέμε, τον συνωστισμό που ακολουθεί μετά από τέτοιες "μαζώξεις". Ποιος θα βγει πιο γρήγορα, ποιος θα προλάβει το τρένο, ποιος θα πατήσει περισσότερα πόδια, ποιος θα χώσει τις περισσότερες αγκωνιές, ποιος θα πιάσει τους περισσότερους κώλους, κλπ.

Φτάνοντας στον σταθμό είδα τα μπλε και πράσινα αγοράκια να μαζεύονται...

Το απόλυτο ξενέρωμα λέμε. Τι να πω. Τουλάχιστον ήταν ωραία :)


Labels:

9 Comments:

Blogger Μαρία said...

Απ' ό,τι διαβάζω και σε άλλα blogs, όσοι πήγαν έμειναν ενθουσιασμένοι! Γαμώτο... να μην έχω κι εγώ κάποιον με ένα εισιτήριο περισσευούμενο... :-Ρ Δεν πειράζει... τελικά εγώ θα είμαι αυτή που θα δω τη συναυλία σε dvd...

καλημέρες

7:59 AM  
Anonymous Saigon & Baygon Inc. said...

Αυτά είναι τα μειονεκτήματα της ζωής στην επαρχία! Τέτοιες συναυλίες, μόνο να διαφημίζονται τις βλέπουμε...
Είχα σκάσει απ'το κακό μου να δω κι εγώ τον Γιωργάκη, γαμώτο!

Saigon

2:04 PM  
Blogger mouxlas21 said...

perase kala to koritsi mas e? ...orea kai xerome

...alla ama sou rikso oti mpineliki ksero (kai an den ksero tha to anakalipso) pou xathikes etsi ...ego tha fteo???

ftou re

5:21 PM  
Blogger bibas said...

ciao

7:50 PM  
Blogger Loth said...

ΘΑ ΣΥΜΦΩΝΗΣΩ ΜΕ S&B INC...ΕΠΑΡΧΙΑ ΟΠΟΤΕ..ΜΟΝΟ ΑΠΟ ΜΑΚΡΙΑ ΑΥΤΑ..
ΑΚΟΥΣΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΑΛΛΟΥΣ ΠΑΝΤΩΣ ΟΤΙ ΗΤΑΝ ΥΠΕΡΟΧΑ..ΚΑΛΗΜΕΡΕΣ!!

9:02 AM  
Anonymous Anonymous said...

παπαριες
που ειναι ο Έμινέμ?

10:31 PM  
Blogger An-Lu said...

Έστω και με καθυστέρηση:
Ζηλεύωωωωωωωωωωωωωωωωωω!

8:51 PM  
Blogger Αιολος said...

Καλά ήτανε μωρέ. Τέλος.

9:53 PM  
Blogger tsaperdona said...

σούπερ ήταν αλλά μα τον προσκοπικό μου όρκο θα πηγαίνω μόνο στην αρένα!

9:30 AM  

Post a Comment

Links to this post:

Create a Link

<< Home