Sunday, February 03, 2008

A door is a jar...

Tom Waits

Ένα από τα πιο παλιά σινεμά του Άαχεν ήταν στην Kaiserplatz, την πλατεία όπου μαζεύονταν (κι ακόμα το κάνουν) όλα τα πρεζόνια της πόλης. Θα πρέπει να είχε το πολύ 50 θέσεις μέσα στην μακρόστενη αίθουσα του, 4-5 καθίσματα στο πλάτος της οθόνης, λες και καθόσουν μέσα σε πούλμαν...
Έπαιζε μόνο παλιές ή κουλτουριάρικες ταινίες, συνήθως ασπρόμαυρες και (το καταπληκτικότερο) σε Originalfassung, δηλαδή χωρίς να είναι μεταγλωτισμένες, πολύ σημαντικό για τα καινούρια, ξενόγλωσσα φοιτητάκια :)
Πρώτο ραντεβού με τον (τότε) loverboy, έναν ξανθόψειρα Γερμανογάλλο που τσιγκουνευόταν ακόμα και την βενζίνη που έβαζε και έτρεχε σε ένα κωλοχωριό στο Βέλγιο 20 χιλιόμετρα μακριά που "την είχαν φτυνή" αλλά εγώ ακόμα δεν τα ήξερα αυτά. Είπαμε, πρώτο ραντεβού, κουλτουριάρης και μακρυμάλλης αυτός, τι άλλο ήθελε μια άβγαλτη, μικρή Ελληνούλα πριν 12 χρόνια?
Εκείνο το βράδυ είδα για πρώτη φορά Τζάρμους. Είχε το "Down by Law" και γυρίζοντας μετά μέσα στο πουτσόκρυο στο σπίτι μου είχε κολλήσει η μουσική του Waits και το λαγουδάκι που έσφαζε η μάνα του Benini στο μυαλό.

Μετά από πολλά-πολλά χρόνια έκανα εγώ την "δασκάλα" (τρομάρα μου...) και έμαθα σε μια ψυχή να διαλέγει τι σκατά θα βάζει στο dvd, ποιος είναι ο Τζάρμους, ότι αυτός με το παράξενο κούρεμα στο Down by Law είναι και τραγουδιστής, τι εννοούσε ο Benini με το "a door is not a door when a door is ajar" και φωνάζαμε μαζί το "I scream, you scream, we scream for icecream"...

30 χρόνια κλείνει, διάβασα, ο Waits μπροστά στο πιάνο, το παλιό κουλτουριάρικο σινεμά στην Kaiserplatz έχει γίνει τσοντάδικο και τα πρεζόνια μαζεύονται ακόμα εκεί μπροστά για να ζεσταθούν, να τσακωθούν και να ζητιανέψουν.

listen to: Tom Waits - Temptation

Labels: , ,

7 Comments:

Blogger unapatatras said...

αυτό που μου έκανε μεγαλύτερη εντύπωση είναι ότι το σινεμά έγινε τσοντοσινεμά. περίεργο στις μέρες μας. στην αθήνα κρατιούνται με νύχια και με δόντια τα τελευταία τσοντάδικα. και τα σινεμά (κουλτουριάρικα, θερινά και μη) κλείνουν για να γίνουν κάτι εμπορικότερο (;)(τα τρώνε τα μούλτιπλεξ;) μέσα στα ίδια χρόνια -μη σου πω και λιγότερα- το άττικα 1&2 και (πρώην άττικα σκέτο) και το αρτ στούντιο (εκεί πήγα για πρώτη μου φορά μόνη σινεμά, χρόοονια πριν και είδα θυμάμαι το before the rain, γιουγκοσλάβου σκηνοθέτη(;), όλα στην πλατεία αμερικής (και άλλα ανά την αθήνα και όχι μόνο) δεν υπάρχουν πια, παρά μόνο στις αναμνήσεις. (τώρα θα θελα σαν τρελή να κλειστώ σε μια σκοτεινή αίθουσα!)
τα σέβη μου

12:46 AM  
Blogger ΔΙΑΙΡΕΤΗΣ said...

Jarmusch ΘΕ-ΟΣ!

Σ.

8:12 AM  
Anonymous Daemon said...

O Tom Waits είναι πράγματι απίστευτος. Την πρώτη φορά που τον άκουσα στα 20 (πριν 5 χρόνια και κάτι δηλαδή) νόμιζα ότι ήταν ευτραφής μαύρος οπότε καταλαβαίνεις το σοκ μου μόλις τον είδα (στη wikipedia νομίζω). :D

10:58 PM  
Blogger Το μεγαλο μας τσιρκο said...

...o ξανθόψειρας/skroutz πόσο κράτησε???
(Χαίρομαι που blogoσεριανήζεις ακόμα):-)))))

3:58 PM  
Blogger âlex said...

Μορφή ο Τοm από τις πολύ λίγες.
Γεια σου Tom.
Χαιρέτα ρε.

2:08 AM  
Blogger triantara said...

@unapatatras: να μην σου κάνει καθόλου εντύπωση μια και στο Τζερμάνια τα τσοντοσινεμά είναι μεγάλο σουξέ :)

@διαιρέτης: Στελάκο!!! ναι, ναι, είναι :)

@daemon: χαχαχαχαχαχαχα
η φωνή του είναι απίθανη...

@τσίρκο: χαχαχα, κάνα δυο μήνες, μέχρι να τον πάρω πρέφα, γιατί ήμουν και μικρούλα τότε βλέπεις ;)
μπλογκοσεριανίζω (ακόμα) αλλά δεν ξέρω για πόσο (ακόμα)...

@αλεξ: χαιλ τομ! :)

8:33 AM  
Blogger SpirosK said...

Το σινεμά που αναφέρεις δεν το γνωρίζω. Αλλά το καζίνο ξέρω.
Ωραία αρχιτεκτονική!

10:26 PM  

Post a Comment

Links to this post:

Create a Link

<< Home