Saturday, March 22, 2008

Planespotterspotting

Photo by bestonboard


Όποιος έχει ασχοληθεί λιγάκι με την σπηλαιολογία και γενικά του αρέσει να σέρνεται μέσα σε σπήλαια θα γνωρίζει ότι υπάρχουν 4 ειδών οργανισμοί που ζουν σε αυτά:
1) τρωγλόξενα: είναι απλοί "επισκέπτες" που συνήθως παραμένουν στην είσοδο των σπηλαίων και δεν πάνε παραμέσα. Εάν βέβαια το τολμήσουν, τότε το πιο πιθανό είναι να παγιδευτούν χωρίς να μπορούν να ξαναβγούνε και τελικά γίνονται λίπασμα για τα υπόλοιπα ζωάκια του σπηλαίου, πουχου κάνα ποντικάκι, κάνα άλλο πουλάκι (είπαμε, τίποτα δεν πάει χαμένο σ'αυτήν την ζωή, εξού και η αιτιολογία της ύπαρξης του κάθε μαλάκα...)
2) τρωγλόφιλα: αυτά είναι τα πλασματάκια που μπορούν και "ολοκληρώνουν τον βιολογικό τους κύκλο" είτε μέσα είτε έξω από μια σπηλιά. Κοινώς, μπορούν να φάνε, να χέσουν, να μαμηθούνε είτε έξω είτε μέσα από την σπηλιά (πουχού, νυχτεριδούλες).
3) τρωγλόβια: αυτά που δεν βγαίνουν ποτέ από την σπηλιά και τρώνε τις μέρες τους εκεί που δεν τους βλέπει ο ήλιος. Πουχού, δολιχόποδα (ΣΑΝ αράχνες αλλά καμία σχέση, ευτυχώς...), ολμ (ΣΑΝ μικρά χέλια, τυφλά, βγαίνουν μόνο σε μαύρο ή άσπρο και γενικά καμία σχέση με χέλι...)

Φαντάσου λοιπόν την μικρή και αθώα τριαντάρα στο Λονδίνο. "Θα έρθεις;" της είπαν. "Θα έρθω!" τους είπε. Στο πίσω μέρος του εγκεφάλου της σχηματίζονται εικόνες από βόλτες στον Thames και όργια από ψώνια στο κέντρο της πόλης. Φαντάζεται ότι θα γεμίσει άπειρα Gigabytes με την κάμερα της και γενικά, δεν θα αφήσει μουσείο και εκκλησιά ανεξερεύνητη στον ελεύθερο χρόνο της... Στην πραγματικότητα φυτοζωούσε κάπου μεταξύ της περίπτωσης 2) και 3) της μικρής μας εισαγωγής στην βιολογία σπηλαίων.

Για όσους λοιπόν ξύνισαν και τους γύρισαν τα άντερα από την ζήλεια τους που η τριαντάρα θα πήγαινε και θα γύριζε δωρεάν (ας είναι καλά οι εργοδότες της) στο κέντρο του Λονδίνου, σκατά να φάτε γκαντεμόσαυρες γιατί τρωγλοζούσα σαν υβρίδιο μεταξύ νυχτερίδας και δολιχόποδου στο τιούμπ! Τί'ναι το "τιούμπ"; Το άθλιο μετρό των Λονδρέζων που το έσκαψαν και το άφησαν να σαπίσει σαν φωλιά σκουληκιών! Και νά'σου τώρα οι καθυστερήσεις, οι αλλαγές και η βρώμα να σε ακολουθεί από το Canary Wharf μέχρι το Richmond και το Heathrow. Και δεν χρειάζεται να βγεις στην επιφάνεια για να ψωνίσεις κάτι ή να φας ή να πας για κατούρημα. Αφού σχεδόν σε κάθε μεγάλη στοά έχουν και τα υπόγεια malls ένα πράμα, ότι γουστάρεις το βρίσκεις και μετά αναρωτιόμαστε γιατί οι Άγγλοι είναι τόσο χλωμοί. Αφού ξημεροβραδιάζονται κάθε μέρα στην υπόγα αγάπη μου, που να τους δει το φως του ήλιου που βγαίνει 4-5 φορές τον χρόνο;;;

Η τριαντάρα πάντως είδε και άλλα απίστευτα θαύματα και πράματα που μπορεί και να μην δείτε ποτέ σας.

Ανακάλυψε ότι όλο το προσωπικό των ξενοδοχείων δίπλα στο αεροδρόμιο (γιατί εκεί έπρεπε να είναι μαζί με τους υπόλοιπους, δίπλα στο Χίθροου το κέρατο μου μέσα...) είναι όντως "γαμοϊνδά" ή "γαμοπακιστανά" όπως λέει και ο προϊστάμενος (φτου κακή λέξη...), που δεν θα καταλάβαιναν το σήμα "do not disturb" έξω από την πόρτα ακόμα κι αν τους το έκανε κλίσμα... και έτσι σχεδόν κάθε μέρα έκανε τον χορό 'κρύβομαι πίσω από την ανοιχτή πόρτα της ντουλάπας, προσπαθώντας να κρύψω τον κώλο μου και φωνάζοντας 'άντε γαμήσου, ντου νοτ ντιστέρμπ μάδεφάκερ λέμε!" τσίτσιδη και σε 4 διαφορετικές γλώσσες εκτός από αυτές που καταλάβαινε η άναυδη καμαριέρα...

Ανακάλυψε επίσης τους planespotters του αεροδρομίου, που κάθονταν έξω από τα γραφεία της κεντρικής υπηρεσίας (πάλι του αεροδρομίου) όπου τους έχουν βάλει μια κερκίδα για να πηγαίνουν οι παππούδες με τα τελευταίας τεχνολογίας κυάλια τους και να βλέπουν τα αεροπλάνα να ανεβαίνουν και να κατεβαίνουν.

Ώρες ολόκληρες χάζευε η τριαντάρα από το γραφείο της αυτούς που χάζευαν τα αεροπλάνα δημιουργώντας έτσι το καινούριο άθλημα του plainspotterspotting (δική μου πατέντα και copyright τσογλάνια!). Στα ξενοδοχεία γύρω από το αεροδρόμιο που λέγαμε μάλιστα, υπάρχουν και ειδικές τιμές για τους planespotters, με πακέτα διαμονής για τα άμοιρα αυτά πλασματάκια που ξεκινούν την μέρα τους τα άγρια χαράματα και ξεροσταλιάζουν γύρω από τους φράχτες του αεροδρομίου προσπαθώντας να βγάλουν καμιά φωτογραφία (παρένθεση: έχετε προσπαθήσει να βγάλετε φωτογραφία όχι μέσα, αλλά κάπου 100 μέτρα μακριά από τον φράχτη στο αεροδρόμιο στα Σπάτα, εντελώς για καλλιτεχνικούς λόγους;; Σε χρόνο dt είχαν μαζευτεί τα μπατσάκια και μας είχαν μαζέψει με συνοπτικές διαδικασίες... κλείνει η παρένθεση).

Έτσι που λέτε, είναι κάτι σαν τους bushmen της Αφρικής αυτοί οι planespotters που τους προσέχουν, τους φροντίζουν και τους κάνουν "ω, ω το καλό παιδάκι" για να μην μαραζώσουν. Έπρεπε δε να βλέπατε τις μάζες από δαύτους που μαζεύτηκαν όταν ήρθε το καινούριο Airbus double decker 380 πρώτη φορά στο αεροδρόμιο την περασμένη βδομάδα. Μέχρι και στο youtube ανέβασαν βιντεάκια τα κακόμοιρα. Θα έπρεπε να φωνάξουν κάποια σαν την Diane Fossey (αυτή από τους γορίλλες μέσα στην σούπα, την ομίχλη), να τους πηγαίνει μπανάνες, να μιμείται τις κινήσεις τους, να εξοπλίζεται με κυάλια και κάμερες και να σέρνεται κοντά τους, να καμουφλάρεται με θάμνους και στολές παραλλαγής και άλλα τέτοια. Η τριαντάρα καθόταν πολλές ώρες μπροστά στο αεροδρόμιο όπως καταλαβαίνετε...

Τέσπα... Ίσως την επόμενη φορά που θα ξανανέβει να καταφέρει να δει και λίγο το φως του ήλιου, το γκρίζο της πόλης ή το χρώμα του χρήματος που θα φεύγει από το πορτοφόλι της κάπου στην Όξφορντ στριτ, οου γέα...

ακούτε: Lou Reed - Perfect day

Labels:

Thursday, March 13, 2008

Απεργώ...


...γιατί δεν είναι δίκαιο να αφήνουν μόνο τα άλλα παπάρια να απεργούν. ΟΛΑ τα παπάρια έχουν δικαίωμα να απεργήσουν!

Απεργώ και...


- ...δεν πρόκειται να χρησιμοποιήσω την λέξη "ματζαφλάρι" για τις επόμενες 38 ημέρες. Τουλάχιστον.

- ...δεν θα πατήσω στο γυμναστήριο, στο οποίο μόλις γράφτηκα, για τις επόμενες 2 βδομάδες.

- ...δεν θα σκαλίσω την μύτη μου με το δεξί μου χέρι για 3 ολόκληρες ώρες. How do ya like THAT lefty???

- ...δεν θα ξαναασχοληθώ ποτέ με τις γαμημένες http://mystikes.selid.es γιατί έχω κολλήσει στο λέβελ 7, νούμερο 65 (ή τουλάχιστον μέχρι να σου περάσει η τσαντήλα και αποφασίσεις να με βοηθήσεις...)

- ...δεν θα πλύνω ούτε ένα πιάτο στην κουζίνα για το διάστημα μεταξύ Σαββάτου και Πέμπτης (βασικά επειδή θα είμαι στο εξωτερικό αλλά κυρίως επειδή έτσι γουστάρω)

Νομίζω ότι αυτά είναι αρκετά για την μηνιαία επανάσταση μου. Ας μην το παρακάνω κιόλας...

Προσεχώς: Μια τριαντάρα στο Λονδίνο

Wolfsheim - Kein Zurueck

Labels: