Tuesday, April 22, 2008

Baby KABOOM!!!

Photo by Utangach

Είναι σαν τους 10 Μικρούς Νέγρους της Άγκαθα Κρίστι.
Μόνο που σε αυτήν την ιστορία δεν έχουμε 10 άγνωστους σε ένα νησί και ποιος θα μείνει τελευταίος ζωντανός.

Εδώ είναι 10 φίλες και το ερώτημα είναι ποια θα μείνει τελευταία ξεγκάστρωτη...

Όταν η πρώτη μου ανακοίνωσε πριν από 5 χρόνια ότι περιμένει παιδί, χάρηκα αλλά δεν καταλάβαινα τότε τι μας περίμενε. Τέρμα τα μπυρόνια και οι συζητήσεις μας ότι ώρα γουστάραμε. Τέρμα οι ατέλειωτες κουβέντες στο τηλέφωνο γιατί το πρόγραμμα είχε πλέον άλλες activities: τάισμα, ξεσκάτωμα, δόντια που βγαίνουν, αρρώστιες και εμετούς και άλλα πολλά που ευτυχώς δεν τα θυμάμαι. Τα ωραία διαλέγω να μην τα αναφέρω, αλλιώς δεν έχει νόημα το ποστάκιον... ;Ρ

Όταν η δεύτερη, ε, έστω και η τρίτη μου ανακοίνωσαν ότι είναι with child, εκεί άρχισα να υποψιάζομαι ότι κάτι συνέβαινε. Κάποιος είχε εκπυρσοκροτήσει ένα μπαζούκας και η κούρσα είχε ήδη αρχίσει. Μόνο που οι περισσότερες δεν το είχαμε καταλάβει.

Τώρα έχουν μείνει 4 από τις δέκα μικρές ξεγκάστρωτες. Yours truly επίσης. Και μου φαίνεται παράξενο ότι όχι μόνο δεν έχω βάλει τα παπούτσια του jogging για να πάρω μέρος στην κούρσα αλλά δεν με ενδιαφέρει ούτε καν να παρακολουθήσω. Δεν είμαι καν στο track. Κάθομαι στον πάγκο και διαβάζω κόμιξ, βγάζω φωτογραφίες, πάω εκδρομές, δουλεύω σαν μαλάκας ενώ οι άλλες 3 έχουν ήδη μπει στην κούρσα. Δηλαδή, μία από αυτές απλά στέκεται στην εκκίνηση και ακόμα χαζεύει, η άλλη έχει πάρει θέση να φύγει και η τρίτη έχει ξεκινήσει το τρέξιμο αν και με ήρεμο ρυθμό ακόμα.

Δεν νομίζω ότι καταλαβαίνετε τις συνέπειες που έχει αυτή η απίστευτα εγωιστική τάση του να ζουλάς ένα κουτσούβελο από κει που δεν το βλέπει ο ήλιος... Αν τελικά υποκύψουν και οι άλλες 3 στην αρρώστια αυτή, τότε εγώ με ποιαν θα μιλάω στο τηλέφωνο ότι ώρα μου γουστάρει; Με ποια θα πηγαίνω για καμάκι στην παραλία; Σε ποιανής το σπίτι θα κοιμάμαι όταν μου την βιδώσει το πιπίνι και δεν αντέχω να το βλέπω; Με ποια θα πάω να δω ταινίες τύπου "Μάνα χώρισα, βάλε μου φέσι" και να χαζογελάω με τα μαλακισμένα στην μπροστινή σειρά; Ποια θα συμβουλεύω "χέσε το καθίκι που σε έφτυσε και πάμε μαζί στον Παρνασσό για σπηλιές;"

Αγαπητές μου μέλλοντες μανούλες, ξανασκεφτείτε το πριν το κάνετε γιατί πραγματικά ενώ χαίρομαι πολύ που χαίρεστε να ακούτε τα κουτσούβελα σας να μας πρήζουν τα παπάρια όταν τα βάζετε με το ζόρι στο τηλέφωνο να μας μιλήσουν, από την άλλη μου την δίνει όταν σκέφτομαι ότι έχετε και άλλες υποχρεώσεις σε εξίσου (για να μην πω παραπάνω!) σημαντικά άτομα, που πριν σπάσει το προφυλακτικό τις ακολουθούσατε με ευλάβεια.

Ελπίζω τώρα να σας έπεισα.

Photo by monikcaty

Labels:

6 Comments:

Blogger madprofessorus said...

έτσι πάει το πράμα,όταν οι φιλενάδες σου γίνουν μανάδες,όλη η παλιά ατμόσφαιρα κ η σχέση που είχατε λογικό είναι ότι θα αλλάξει,μη σου πω οτι θα πάει περίπατο...κ δεν μπορείς να κάνεις κ πολλά γι αυτό.

10:51 AM  
Blogger Netel said...

Εγώ είμαι μαζί σου 1000%
To thema mou einai to eksis... emena to stournari i aderfi mou. Pige pantreutike , ekane moro, kai xorise tin epomeni mera pou genithike to moro.

Tora to moro apokalei emena mpampa. kai ego prosopika sixenomai ta atima ta pitsirikia.... ELEOS KAPOIOS NA ME SOSEI!

2:29 PM  
Blogger An-Lu said...

Καλά...κι εγώ ακόμα χαζεύω στην αφετηρία, οπότε υπάρχει χώρος και χρόνος για σένα ;-)

3:12 PM  
Blogger Mona Sax said...

telika pos paei re filenada
programatizeis pote tha kaneis paidi i programmatizeis pote tha spasei to profilaktiko?

7:21 PM  
Blogger nosyparker said...

Αυτά τα πράγματα συνήθως γίνονται απ' τη μια στιγμή στην άλλη. Πρόσεχε γιατί ίσως σε λιγότερο από χρονο να έχεις μπει στο τριπάκι εκούσια και να σ αρέσει. :-)

Η φιλία δε χάνεται όταν γεννιούνται μωρά, απλώς μεταλάσσεται. Θα κάνεις λίγη υπομονή, για τις βόλτες, τις εκδρομές και τα ξενύχτια αναγκαστικά θα βρεις άλλη παρέα. Και τις φίλες αυτές θα τις έχει στα πραγματικά δύσκολα. Έτσι θα δεις αν όντως αντέχετε στο πλήρωμα του χρόνου. Μην τις κρίνεις για τις επιλογές τους, επειδή δεν συμβαδίζουν με τις δικές σου.

Το έχω ζήσει κι εγώ, με κουράζει να μιλάνε συνέχεια για τα μωρά τους ή να αργούν στα ραντεβού επειδη το σκασμένο δεν λέει να κοιμηθεί, αλλά έτσι είναι τώρα η ζωή τους, πώς να το κάνουμε;
Σκέψου αν ήσουν εσύ στη θέση τους, πώς θα ένιωθες αν οι φίλες σου δεν σε καταλάβαιναν και δυσανασχετούσαν;

Στα λέω αυτά γιατί λέω κι εγώ να πάρω το τρένο της μητρότητας το συντομότερο και κάπως με ανησυχεί το αν αυτό θα με απομακρύνει από τις φίλες. Αναγκαίο κακό θα μου πεις. Όμως όταν έρθει η ώρα, τότε απλώς μετράς τις προτεραιότητες. Αυτά.

3:51 PM  
Blogger  said...

This comment has been removed by a blog administrator.

11:48 AM  

Post a Comment

Links to this post:

Create a Link

<< Home