Saturday, May 31, 2008

Utu two

Photo by Jenni Tapanila

Η αντίστροφη μέτρηση έχει αρχίσει.

Κι εσύ δεν έχεις πάρει ακόμα χαμπάρι...

Labels:

Sunday, May 25, 2008

Deconstructing (actually, really fucking up) Indy

Όποιος δεν έχει δει ακόμα το τελευταίο Ιντιάνα:

- να μην διαβάσει τα παρακάτω.

- να ΜΗΝ πάει να το δει.


Σαν αληθινοί Ιντιάνα Τζόουνς φανς είμαι σίγουρη ότι αρχίσατε να ξαναβλέπετε την τριλογία μόλις μάθατε την ημερομηνία προβολής του τέταρτου "επεισοδίου", για να κάνετε επανάληψη, να θυμηθείτε αγαπημένες σκηνές και ατάκες, να γελάσετε με την καρδιά σας, να την δείξετε ίσως και στα παιδιά σας και να νιώσετε τέλοσπάντων ξανά αυτό που λέμε ΓΑΜΑΤΟ και ΑΝΕΠΑΝΑΛΗΠΤΟ σινεμά.

Ακούστε τώρα πως παίρνουμε αυτήν την τριλογία και την γαμάμε πατόκορφα, έτσι, επειδή δεν είχαμε τίποτα άλλο να κάνουμε. Απλά ακολουθήστε το παράδειγμα των Λούκας και Σπήλμπεργκ:

1) Περιμένουμε 19 χρόνια μέχρι να μας πιάσουν τα γεράματα και το ξεκούτιασμα ώστε να μην έχει κανείς το θάρρος να μας κοροϊδέψει.

2) Μαθαίνουμε απ'έξω κι ανακατωτά όλα τα βιβλία του Έριχ Φον Νταίνικεν και βγάζουμε μια ιστορία λίγο απ'όλα για να έχουμε το άλλοθι ότι ΥΠΗΡΧΕ πραγματικά κάποιο plot. Αν μάλιστα είχαμε κι από μικροί την καύλα με τους εξωγήινους και έχουμε σκυλιάσει που δεν σκεφτήκαμε να φτιάξουμε πρώτοι το X-Files τότε ποιος τη χάρη μας!

3) Απαγορεύουμε - τάχαμ τάχαμ - σε όλους τους συνεργάτες μας να ΜΗΝ μιλήσουν πουθενά για το σενάριο, όχι γιατί φοβόμαστε ότι θα μαθευτεί αλλά επειδή απλά δεν υπάρχει...

4) Αφού δεν έχουμε σενάριο ακολουθούμε το παράδειγμα αμέτρητων άλλων "δημιουργών" (πουχου αυτών του Lost) και βάζουμε σε κίνδυνο την ζωή των (σ'αυτήν την περίπτωση γέρων) ηθοποιών μας με το να τους τρέχουμε από ζούγκλα σε ζούγκλα και από γροθιά σε κλωτσιά για να γεμίσει η μιάμιση ώρα (σημ.: γι'αυτό ο κόσμος αγάπη μου περιμένει να ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ πρώτα η απεργία των σεναριογράφων μήπως και βρεθεί κάποιος κατάλληλος που να ξέρει τι γράφει...)

5) Βγάζουμε αφίσες που να δείχνουν όλο το καστ της ταινίας έτσι ώστε όλοι οι παλιοί θαυμαστές μας να βάλουν κάτω τα μαθηματικά τους και να βρουν την εξίσωση: Ίντυ + Μάριον = Ίντυ τζούνιορ.
Κι όχι τίποτα άλλο αλλά αυτός ο πιτσιρίκος ο Μουσχάρης (δεν τον βρίζω καλέ, LaBeouf τον λένε τον άνθρωπο!) δεν χωνεύεται με τίποτα!

6) Τέλος, μια που η ταινία δεν έχει και τίποτα το ενδιαφέρον, πετάμε καμιά πυρηνική βόμβα
και καμιά κριτική για το κυνήγι των κομμουνιστών μετά τον πόλεμο έτσι για να λέμε ότι είχαμε και "μήνυμα", και ανά τακτά διαστήματα ρίχνουμε κλιπάκια που μας θυμίζουν τον παλιό καλό καιρό - δηλ. ίσως τα 5 δευτερόλεπτα που δείχνουν τις φώτο των συγχωρεμένων μπαμπά Τζόουνς και του Μάρκους να είναι και τα πιο ποιοτικά όλης της ταινίας - και επίσης γεμίζουμε με CGI τυφλοπόντικες (ή τι σκατά ήταν αυτά τα ζωάκια τέλοσπάντων) και μαϊμουδάκια την οθόνη για να προκαλέσουμε το comic relief που δυστυχώς ούτε ο κακομοίρης ο Τζον Χερτ δεν το κατάφερε, αφού φάνηκε πως ο άνθρωπος δεν είχε ιδέα τι στο διάολο τον ήθελαν στην ταινία.

Δυστυχώς τέτοιες ταινίες θα συνεχίσουν να βγαίνουν, όσο δεν υπάρχει τίποτα το καινούριο για να δημιουργήσει μια νέα σχολή του καλού adventure σινεμά και όσο αυτοί οι "έξυπνοι" γνωρίζουν ότι μπορούν να εκμεταλλευτούν την νοσταλγία μας.

Θα βάλω λοιπόν αυτήν την απίστευτη παπαριά στην ίδια θέση με το Die Hard 4 (φτου, φτου, φτου κακά και τζίζ!) και ας ελπίσουμε ότι μέχρι να τους ξανάρθει η έμπνευση για καινούριο σίκουελ να έχουν περάσει άλλα 20 χρόνια και είτε οι πρωταγωνιστές/παραγωγοί/σκηνοθέτες είτε (κατά προτίμηση) εγώ να τα έχουμε τινάξει.


Indy R.I.P., please!...

-----------------------------------------------------------------------------

Update:
Το παρακάτω σχόλιο άφησα στους Movies for the masses:

χμ... από πότε είναι η μετριότητα αποδεκτή και δικαιολογημένη;;; ιδίως όταν πρόκειται για μια ταινία που θέλει να είναι αξιόλογη συνέχεια μιας από τις καλύτερες τριλογίες έβερ; το ότι είχε καλά εφέ και έναν Φορντ που μπορεί ακόμα να τις τρώει και να τις δίνει δεν την κάνει αντάξια των προσδοκιών όλων εκείνων που μετά από 19 χρόνια περίμεναν κάτι παραπάνω από μηδέν σενάριο και καρτουνίστικους χαρακτήρες. Αφού έκαναν τον κόπο να φτιάξουν μια ταινία στο ίδιο επίπεδο των "Mummie" και "Allan Quatermain" ας έχουν και τα @@ να αντέξουν το βρισίδι που τους αξίζει.
If you can't do the time, don't make the f@@ing movie...

Labels:

Tuesday, May 20, 2008

Iron man my ass...


Λοιπόοοννν... πήγαμε και είδαμε το ταινιάκι, έτσι, για να θυμηθούμε τα παλιά καλά μας χρόνια που διαβάζαμε MARVEL COMICS σαν μανιακοί.

Μπορώ να πω ότι αυτό που με καθήλωσε ήταν ότι τα visual effects ήρθαν σε δεύτερη γραμμή αφού ήταν στην σκιά του εξαιρετικά γραμμένου σεναρίου. Ιδίως η πλοκή και οι καθόλου αναμενώμενες turns of the story έβαλαν το κερασάκι πάνω στην τούρτα. Αυτός ήταν ένας πραγματικά γαμάτος Iron Man!


Μετά βέβαια ξύπνησα και κατάλαβα ότι όλα αυτά τα είχα ονειρευτεί κι ότι η ταινία εκτός από τον θεϊκό Robert Downey Jr. και τον απόλυτο θεό Jeff Bridges δεν είχε τίποτα παραπάνω να προσφέρει εκτός κι αν ήταν μπόνους ειδικά φτιαγμένο για μένα να φάω στην μάπα την ξενέρωτη ξανθόψειρα (καλά, εσύ δεν έχεις μια οικογένεια να κοιτάξεις μαρή;) Gwyneth...


Α, και είμαι σίγουρη ότι το 98% όλου του σινεμά δεν είχε ιδέα τι ακριβώς είναι η S.H.I.E.L.D.
Ο Nick Furry θα γυρίζει τώρα στον τάφο του...

Και τώρα φαντάζομαι το άλλο 98% αυτών που με διαβάζουν να σκέφτεται:
ποιος είναι ο Nick Furry?... aaraaarggggggghhhhhhhh!!!!!!

Κι επειδή είμαι πάλι στα Λονδίνα θα ακολουθήσει και μετάφραση του κειμενάκιου (τώρα που έχουμε έμπνευση! :)


.....................................

23/5/08 Update:

O τύπος στο βιντεάκι τα λέει πολύ καλύτερα από όσο θα τα έλεγα εγώ:


Α ρε Σταν Λι, ξεπουλήθηκες άγρια όμως... Είπαμε, να δικαιωθείς για ότι έκανες αφού κορόϊδευαν τα κόμιξ τόσα χρόνια αλλά όχι κι έτσι...

Και τώρα θα τ'ακούσετε και στα Αγγλικά γιατί τα έχω πάρει στην κράνα...


Ok, I finally went to see Iron Man, a movie I was looking forward too because I really loved this Marvel character.

I have to say that what caught me by surprise was the fact that the visual effects really came second in the whole film; the main "hero" was the well-written script and the unexected plot turns that kept me biting my nails through the whole movie! This was a trully amazing Iron Man!!

However, when the movie ended, I actually woke up and realized that all the above were just a dream I had been dreaming... Besides the amazing Robert Downey Jr. and the even more fantastic Jeff Bridges there really wasn't anything else to watch in the movie, unless of course having to endure Gwyneth-you'd-better-go-back-to-breast-feeding-and-please-leave-movies-to-real-actors-otherwise
-I'm-gonna-shoot-myself-Paltrow was a bonus, especially designed for me...

Thank you dear casting directors for doing such an incredible job by managing not only to bring back one of the most boring actresses EVER but also for destroying Fury's character altogether and letting Samuel L. Jackson have his way by playing Fury in a movie instead of just letting him have some fun with the (rediculous) Ultimate Avengers...

Thank you... and kiss my ass.

Labels:

Tuesday, May 13, 2008

Φιλιά από τον Μοκτεζούμα

Photo by triantara

Τι να σας πω για το Μεξικό;

Αν είναι να πάτε για διακοπές, ξανασκεφτείτε το... Αν πάτε για δουλειά, μείνετε στην διαδρομή γραφείο-ξενοδοχείο και ίσως κάνα εστιατόριο, για να περάσετε καλύτερα.

Τέσπα, να μην σας χαλάω το όνειρο (το δικό μου πάντως καταστράφηκε τελείως).

Και τώρα τα καλά τιπς για να μην σας βρουν ξεκοιλιασμένο/η με το κεφάλι στου χαντάκι...
Photo by triantara

1) Για όλους εμάς τους φωτογραφόκαυλους: ΜΗΝ ΚΟΥΒΑΛΑΤΕ ΤΗΝ ΚΑΜΕΡΑ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΚΡΕΜΑΣΜΕΝΗ!!! Πρώτον θα σας φύγει η όρεξη να βγάλετε φωτογραφίες με τόσο αγριοκοίταγμα που πέφτει και δεύτερον καλή κι η νίκον αλλά αξίζει για να σου βγάλουν τα μέσα έξω;;


Photo by triantara

2) Να πηγαίνετε παντού με ταξάκι! Κι όχι ότι ταξάκι βρίσκετε στους δρόμους. Αφήστε τα ασπροπράσινα σκαθάρια για τους ντόπιους. Εσείς θα καλείτε ταξάκι από το ξενοδοχειάκι για να μην σας κόψουν το κωλαράκι.


Photo by triantara

3) Περπατάμε πάντα ΜΟΝΟ εκεί που βλέπουμε να είναι περισσότεροι οι αστυνομικοί από τον κόσμο, δηλ. σε όλους τους κεντρικούς δρόμους. Όσο δε, πιο αρματωμένος είναι ο μπατσάκος (από πολυβόλο και πάνω) τόσο το καλύτερο για μας. Ντάξ;;;

Photo by triantara

4) ΔΕΝ είναι μάνα μου το μετρό του Μεξικού για σένα, δεν το καταλαβαίνεις;;; Άμα μπεις μέσα και δεις να χτυπάνε ενέσεις από την μια (εμβόλια χτύπαγαν κάτι νοσοκόμες μέσα στο μετρό, το είδα αυτό, τα είδα όλα...) και να χτυπάνε τα κεφάλια τους κάτι άλλοι και να είσαι η μόνη τουρίστρια μέσα σε ένα βαγόνι που σκυλοβρωμάει, ΔΕΝ λέει... Συμπέρασμα: στο μουσείο της Φρίντα Κάλο πάμε πως;;; Το βρήκατεεεεε... Με ταξάααααακι...


Photo by triantara

5) Στις πυραμίδες του Τεοτιουάκαν (ΔΕΝ προφέρεται το h λέμε!) πάμε επίσης με οδηγό από το ξενοδοχειάκι αλλά τους λέμε να κόψουν την ξενάγηση μετά στο "μιλημένο" εστιατόριο με τα σουβενίρ και να μας αφήσουν να πάμε μόνοι μας την διαδρομή από την πυραμίδα του ήλιου σ'αυτήν της σελήνης, για να νιώσουμε τι θα πει κάψιμο από τον ήλιο. Επίσης, δεν είναι ζητιάνοι αυτοί με τα απλωμένα χέρια, νιουεϊτζάδες είναι που πήγαν να "μαζέψουν" ενέργεια, μην χέσω...

Photo by triantara

6) Δεν πίνουμε κανένα νεράκι που είναι από την βρύση και στο ποτάκι μας ΔΕΝ βάζουμε παγάκια (πάλι από την βρύση) για να γλυτώσουμε το βραδινό τσιρλιό... ολράιτ γκάιζ;;;


7) Για να δούμε νυχτερινή ζωή της προκοπής θα πάμε στην Condesa για μας μάθουν πως χορεύεται πραγματικά η σάλσα τα ντόπια καμάκια που δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από τα ελληνικά.


Photo by triantara

8) Τέλος, όταν θα βγείτε στον πηγαιμό για τις πυραμίδες, να εύχεστε να γίνει έκλειψη ηλίου ή τουλάχιστον βάλτε κάνα μαντήλι στα μάτια για να μην βλέπετε τα χιλιάδες άθλια "σπιτάκια" από τσιμεντόλιθους στα οποία μένει το 80% του πληθυσμού και σας χαλάσουν την διάθεση.

Ή καλύτερα, ξεχάστε το προηγούμενο. Ανοίξτε τα στραβά σας και αντί να πάτε να δείτε πως ήταν πριν από μερικές χιλιάδες χρόνια δείτε πως είναι ΤΩΡΑ τα πράγματα εκεί. Και κάντε τον σταυρό σας...

Photo by triantara

Labels: ,