Wednesday, July 16, 2008

Dragoncito

Es ist una mierda wenn man alte, gute Freunde:

- sehen will aber nicht kann.

- sprechen will aber nicht kann.

- vermisst und es ihnen nicht sagen kann.

Vor allem wenn man ihnen seine Neuigkeiten mitteilen moechte, wenn man ihre Neuigkeiten hoeren will, wenn man sich noch Sorgen um sie macht und sie man noch lieb hat.

Na ja, was soll's? Shit happens.

Labels:

Thursday, July 10, 2008

Κάλλιο έναν/μια και στο χέρι...

Pic by Gekyng

Σε κάποιες κοινωνίες, αν μια γυναίκα κοιμηθεί με άλλον άντρα εκτός από τον δικό της, την λιθοβολούν.
Σε κάποιες άλλες, μια γυναίκα πρέπει να κοιμηθεί με πολλούς άντρες, για να εξασφαλίσει την 'καλή ποιότητα' των απογόνων.
Στην δική μας κοινωνία, το 'νορμάλ' είναι η μονογαμία. Βρήκες κάποιον να σε γουστάρει, να σε ακούει, να σε ανέχεται; Τότε κουβάλα τον μια ζωή μαζί σου γιατί μόνο έτσι κάνεις το σωστό.
Δε πα να σε αηδιάζει από κάποιο σημείο και μετά; Να μην σου σηκώνεται πλέον μαζί του; Δεν έχει σημασία! Ιδίως όταν υπάρχουν παιδιά στην μέση θα κάτσεις να τον φας στην μάπα, θες δε θες! Μέχρι να σαπίσει το κρέας σου, αυτόν θα έχεις δίπλα σου. Πάει και τελείωσε!!!

Pic by GabrielKain

Μετά από χιλιάδες χρόνια χωρισμών, μοιχείας, κερατώματος και αλλαξοκωλίασης, ακόμα να παραδεχτούμε ότι ο άνθρωπος ΔΕΝ είναι μονογαμικός;;;

Κάτσε ρε... Δεν λέω, αν εσύ γουστάρεις να είσαι μόνο με τον δικό σου εις νυν και αεί και εις τον αιώνα τον άπαντα αμήν, μαγκιά σου! Καλά κάνεις και δεν ξενοκοιμάσαι, καλά κάνεις που ''αντέχεις'' στους πειρασμούς.
Το υπόλοιπο 95% των ανθρώπων (και λίγο λέω...) γιατί πρέπει να κάνει αυτό που κάνεις εσύ;
Επειδή κάποιος με έναν σταυρό στο χέρι είπε "όχι, τζιζ κακό, μην ξενοπηδάς";

Μα τότε πεθαίναμε σαν τις μύγες ρε σεις! Αν δεν φρόντιζε κάποιος να πηδιόμαστε μόνο με έναν σύντροφο (που ήταν και η μόνη σίγουρη μέθοδος για να κάνεις πολλά παιδιά) τότε θα είχαμε ψοφήσει προ πολλού!

Τι έλεγα; Α, ναι.

Γνωρίζεις λοιπόν κάποιον και τον γουστάρεις.
(Το σώμα σου δηλαδή σου λέει ότι αυτός θα έκανε για αναπαραγωγή)

Το κάνετε και γουστάρεις ακόμα περισσότερο. Είσαι "ερωτευμένη".
(Το σώμα σου δηλαδή σου λέει ότι αυτός κάνει για να σε γκαστρώσει)

Είστε μέσα στην τρελλή χαρά και περνάτε φίνα.
(Το σώμα σου δηλαδή σου λέει ότι μ'αυτόν θα μπορούσες τώρα να κάνεις ένα κουτσούβελο ή δυο και να τα μεγαλώσετε μέχρι να μπορούν να τραφούν μόνα τους)

Επ... Σιγά-σιγά όμως, αρχίζεις και βαριέσαι κάθε μέρα την ίδια γεύση, ας πούμε σοκολάτα. Γιατί; Γιατί είσαι άνθρωπος καλέ μου, κι έτσι είσαι φτιαγμένος. Κοιτάς δεξιά κι αριστερά και σου μυρίζει βανίλια. Γιατί να μην δοκιμάσεις κι απ'αυτό;;; Ή λίγο φυστίκι; Ή λίγη καρύδα; Γιατί να πρέπει να τρως σοκολάτα όλη σου την ζωή; Φάε σοκολάτα όσο γουστάρεις, όσο δεν σου χαλάει το στομάχι. Μετά όμως γιατί να σου απαγορεύεται να δοκιμάσεις κάτι άλλο; Ή ο σύντροφος σου; Γιατί να πρέπει να σε τρώει στην μάπα συνέχεια;

Σκέφτομαι λάθος;

Δηλαδή το σωστό ποιο είναι;

Να κάνεις "οικογένεια", να "ανοίξεις σπίτι" και να είσαι "φρόνιμος".

Σύμφωνοι.

Αλλά αν στην πορεία δεν σου αρέσει αυτό που ζεις;;;

Πόσα διαζύγια είχαμε φέτος στην Ελλάδα; 21 ζευγάρια στα 100 χωρίζουν;;; Κι ο αριθμός αυξάνεται; Ορίστε; Και πόσοι μένουν μαζί αλλά είναι παρ'όλ'αυτά δυστυχισμένοι;

Άρα αυτό το σενάριο κάπου δεν πάει καλά...

Πως σου φαίνεται αυτό το σενάριο:

Γνωρίζεις κάποιον. Γουστάρεις. Ζεις μαζί. Αφού δεν έχετε σφαχτεί ακόμα, κάνετε και 1,28 παιδιά, για να συμφωνείτε και με τα στατιστικά στοιχεία. Μεγαλώνετε τα παιδιά μαζί. Αλλά μάλλον αρχίζετε να βαριέστε. Ωραία. Βρίσκετε άλλους συντρόφους για τις σεξουαλικές σας ανάγκες. Με συμφωνία και των δύο συντρόφων βέβαια, έτσι;

Στο σπίτι σας, δηλαδή, έχετε αυτό που όλοι ψάχνουν: οικογένεια, παιδιά, ασφάλεια.

Στο κρεβάτι σας έχετε επίσης αυτό που όλοι ψάχνουν: πάθος, έκσταση, αλλαγή.

Είστε ολοκληρωμένος σαν άνθρωπος. Από την μια η σταθερότητα, το ασφαλές μέλλον με έναν σύντροφο που σε εκτιμά και σέβεται τις ανάγκες σου και 1,28 παιδιά που είναι κι αυτά ευτυχισμένα γιατί βλέπουν και τους γονείς τους ευτυχισμένους. Από την άλλη ικανοποιείς το λίμπιντο σου στο φουλ. Δεν σου λείπει τίποτα.

Pic by bnilesh

Πως είπατε; Μαλακίες λέω; Παπαριές είναι αυτά που λέω; Ναι, ε; Γιατί; Να είστε πιο εποικοδομητικοί με την κριτική σας παρακαλώ!

Ακούω...

Labels:

Monday, July 07, 2008

Ο πρίγκηπας με τ'άσπρο άλογο

Photo by sinnyfreak

Σκηνικό πρώτο:

Η φίλη μου η (ας την πούμε) Αννούλα είναι μαζί με τον φίλο μου τον (ας τον πούμε) Παναγιώτη εδώ και 3,5 χρόνια.

Τους γνώρισα μέσω του δικού μου μπόυφρεντ και τους αγάπησα αμέσως. Ο Παναγιώτης είναι αυτό που λέμε Τζίνιους, τέλειωσε πρώτος τους μηχανολόγους, είναι ελεύθερο πνέυμα και κατά συνέπεια ελεύθερος επαγγελματίας με δική του εταιρεία και πολύ αφοσιωμένος σε αυτό που κάνει.
Η Αννούλα είναι μια γλυκιά Κρητικούλα (γι'αυτό μπήκε κι αμέσως στην καρδιά μου - Θεέ μου, πως μιλάω η ξενέρωτη...), κλασσική φιλόλογος αλλά πανέξυπνη (ήταν αστέρι στη Φυσική και τα Μαθηματικά όπως έμαθα) και πολύ "μαζεμένη" και ντροπαλή.
Ο Παναγιώτης μένει μόνος του.
Η Αννούλα μένει με τον μπαμπά της, την μαμά της και την μικρή της αδελφούλα.

Το νούμερο ένα παράπονο της Αννούλας είναι ότι ο Παναγιωτάκης εδώ και 3,5 χρόνια δεν της έχει κάνει ποτέ πρόταση γάμου.
"Βρε Ελένη μου", μου λέει, "όλες οι φίλες μου τώρα παντρεύονται, βρίσκουν τον άνθρωπο τους, ανοίγουν σπίτι κι εμένα ο Παναγιωτάκης μου ποτέ δεν μου έχει κάνει κουβέντα για τίποτα".
"Γιατί βρε Αννούλα, δεν μιλάτε καθόλου με τον Παναγιώτη;;;;"
"Όχι βρε Ελένη μου. Να, δεν μου έχει μιλήσει ποτέ για το τι θέλει να κάνουμε αργότερα..."

Για όσους με ξέρουν, καταλαβαίνουν ότι ο μόνος λόγος που κάθομαι κι ακούω τέτοιες παπαριές είναι γιατί την Αννούλα πραγματικά την γουστάρω σαν άτομο και γι'αυτό δεν της έχω σβουρίξει καμιά ανάποδη μέχρι τώρα.

"Βρε Αννούλα, του έχεις μιλήσει ποτέ για το πως νιώθεις;"
"Τι λες βρε Ελένη μου;; Εγώ δεν θέλω να τον αναγκάσω τον άνθρωπο να με παντρευτεί. Θέλω να το θέλει κι εκείνος!"
"Βρε Αννούλα, αφού ο άνθρωπος είναι τρελός για σένα, όσο τρελός μπορεί να είναι ένας θεότρελος επιστήμονας σαν τον Παναγιώτη!"
"Λες βρε Ελένη;" με κοιτάει όλο παράπονο...
"Βρε Αννούλα, μήπως έχεις σκεφτεί ποτέ να φύγεις από το σπίτι σου, να 'ανοίξεις' ένα δικό σου σπίτι, να μείνεις ΜΟΝΗ σου πρώτα, να δει κι ο Παναγιωτάκης ότι δεν περιμένεις να δέσεις τον γάιδαρο που θα σε φροντίζει στην θέση των γονιών σου;;;"

Καταλαβαίνω από το βλέμα της Αννούλας και την φλέβα που αρχίζει να χτυπάει στο μέτωπο της ότι αυτά που λέω την έχουν φέρει στα πρόθυρα εγκεφαλικού και προσπαθώ να την σώσω, μην μας μείνει εδώ στην παραλία και δεν έχουμε που να την τρέξουμε μετά...

"Ε, θέλω να πω, να δει ότι είσαι ανεξάρτητη γυναίκα και θα δεις που μετά δεν θα φοβάται τίποτα", κάνω έτσι μήπως και το γλυτώσω το εγκεφαλικό.

Κάτι που την χτυπάει το αεράκι, κάτι που την πιτσιλάει το πιτσιρίκι από την διπλανή πετσέτα, συνέρχεται η Αννούλα και συνεχίζει, λες κι είχαμε πατήσει το Pause πριν από λίγο.

"Ναι βρε Ελένη μου, αλλά...." και συνεχίζει το ίδιο τροπάριο μέχρι να πλησιάσουν πάλι τα "αγόρια" και να σταματήσει η κουβέντα εκεί.

Αργότερα μαθαίνω από τον πράκτορα 0019 (τον μπόυφρεντ δηλ.) ότι ο Παναγιωτάκης έχει αρχίσει "να σκέφτεται πιο σοβαρά το θέμα" με την Αννούλα αφού σύμφωνα με αναμετάδοση που είχα από τον προαναφερόμενο πράκτορα, ο Παναγιώτης για πρώτη φορά στα 30 του χρόνια ξεστόμισε την εξής αποκαλυπτική φράση όταν ερωτήθει για το θέμα της Αννούλας: "άντε να δούμε και τι θα κάνουμε τώρα" που έκανε τα αγόρια να σταματήσουν να κοιτάνε τις άλλες γκόμενες γύρω τους και να τσεκάρουν αν ο Παναγιώτης είχε πάθει ηλίαση, έγκαυμα 3ου βαθμού
στον εγκέφαλο ή κάτι άλλο που να εξηγούσε αυτήν την ξαφνική αλλαγή...

Photo by photolitherland

Σκηνικό δεύτερο:

Η άλλη μου κολλητή, η Ν., με την οποία μεγαλώσαμε μαζί και γνωριζόμαστε σαν κώλος και βρακί ένα πράμα, αποφασίζει να μου ανακοινώσει την ώρα που τρώγαμε τα καθιερωμένα Δευτεριάτικα σουβλάκια από το "Χειροποίητο" ότι α) είναι έγκυος και βου) ότι θα παντρευτεί τον καλό της που τον ξέρει 6 μήνες και εκείνος φτάνει τα πενήντα...

Μαζί με το σουβλάκι μου έκατσε κι η εικόνα της Ν. το περασμένο καλοκαίρι όπου μουρμούραγε ότι δεν ξέρει αν θα βρει ποτέ τον σωστό άντρα και ότι θέλει επιτέλους ένα παιδί - γιατί μαρή, σε πήρανε τα χρόνια;;;;;;; - και ότι είναι καιρός να ''ανοίξει κι αυτή το σπίτι της'' - τουλάχιστον η Ν. μένει όντως εδώ και χρόνια μόνη της και είναι ψιλο-ανεξάρτητη αν εξαιρέσεις ότι μένει στην ίδια πολυκατοικία με τους γονείς της κι όποτε χρειαστεί κάτι θα τρέξουν να την βοηθήσουν και γενικά εκείνο το βράδυ δεν κοιμήθηκα και πολύ γιατί τα γαμοσούβλακα είχαν κι αυτά αυπνίες...

Όχι βέβαια ότι με χαλάει τώρα που θα γίνω για δεύτερη φορά κουμπάρα - όχι, δεν παντρεύεται η Ν. για δεύτερη φορά, την πρώτη φορά ήταν στην άλλη κολλητή μου - αλλά να, όταν τρέχω στα κωλομάγαζα που πουλάνε νυφικά, μπομπονιέρες και στέφανα και βλέπω την λαμπάδα να κοστίζει 500,- το κομμάτι, όταν ακούω τους παπάδες να λένε ''φέρε μου λεφτά για να σε αφήσω να παντρευτείς σε άλλη εκκλησιά και, α! που'σαι, σε ξωκκλήσι απαγορεύεται να παντρευτείς γιατί χάνουν λεφτά οι ενορίες και επίσης τον Αύγουστο κάνουμε διακοπές άρα τον πούλο, όπου και όποτε θέλουμε εμείς θα παντρευτείς'' τότε μού'ρχεται να πάρω μερικές οβίδες και να πετάω από μια σε όποια εκκλησιά βλέπω μπροστά μου!

Όχι, δεν έχω τίποτα εναντίον του να παντρευτεί ο καθένας με όποιον και όπου γουστάρει!

Ούτε είναι το πρόβλημα μου οι γαμοεκκλησίες ή οι γαμοπαπάδες (πως σας ήρθε αυτό;) που κάνουν μεγάλες μπίζνες κι αν το ήξερα θα είχα αφήσει μούσι και θα είχα βγάλει τσουτσούνα να τρέχω κι εγώ από την μια εκκλησιά στην άλλη και να παντρεύω και να βαφτίζω και να θάβω και να βγάζω του κόσμου τα λεφτά εις τον αιώνα τον άπαντα αμήν!

Έχω όμως μία μεγάλη απορία:

Μα βρε μαλακισμένες γυναίκες της Ελλάδος!!!! Το μόνο που έχετε στο μυαλό σας είναι να βρείτε τον πρίγκηπα του παραμυθιού;;; Που θα έρθει και θα σας σηκώσει στο άσπρο του άτι και θα σας πάει στο παλάτι όπου θα σας περιποιείται μέχρι να πεθάνετε με ένα χαμόγελο colgate δίπλα του;;

Μα τι σκατά έχετε στο μυαλό σας;;
Το κέρατο μου μέσα, ανάθεμα κι αν καταλαβαίνω ΤΙ ΣΚΑΤΑ ΚΟΥΒΑΛΑΤΕ ΣΤΟ ΤΡΥΠΙΟ ΣΑΣ ΚΡΑΝΙΟ!!!

Γιατί, γαμώ το κέρατο μου το τράγιο, ποιος σας έμαθε το παραμύθι ότι αυτό που λέγεται γάμος κρατάει φορ έβερ εντ έβερ τιλ ντεθ ντου ας παρτ;;;
Και ποιος σας είπε ότι η ευτυχία είναι να τον καπαρώσετε, για να βγείτε από το σπιτάκι του μπαμπά και της μαμάς και να μπείτε στο σπιτάκι μιας συμβίωσης που ούτε έχετε δοκιμάσει, ούτε έχετε φανταστεί πόση δουλειά θέλει;

Τώρα θα μου πεις, σκάσε εσύ και μην το παίζεις φιλελεύθερη αφού δεν ξέρεις. Χμ. Πριν από καιρό το έπαιξα κι εγώ ''μπράιντ του μπι" μέχρι που κατάλαβα ότι δεν υπήρχε λόγος να τον παιδεύω τον άνθρωπο, το γύρισα στο "η νύφη τό'σκασε" και γύρισα στο Ελλάντα όπου βρήκα την υγειά μου (κυριολεκτικά)... Όσο για συμβίωση... Πρώτα δείτε πως πάει, μικρές, ανόητες Ελληνούλες, και μετά πείτε μου ότι θέλετε.

Κι αν έχετε την τύχη να βρείτε έναν άνθρωπο που μετά από σχεδόν 1 χρόνο συμβίωσης ακόμα ξυπνάει δίπλα σας και σας σκάει ένα χαμόγελο και σας αρχίζει τις αγκαλιές ή που δεν σας δίνει αφορμή για να έχετε και τόσο συχνά την διάθεση να του ανοίξετε το κρανίο με το τηγάνι που σας άφησε προίκα η γιαγιά σας, τότε να κάνετε τον σταυρό σας.

Και να ρωτήσω και το τελευταίο, το πιο μεγάλο ερώτημα από όλα:

Και ποιος σας είπε ότι ο άνθρωπος είναι ζώον μονογαμικό και άμα βρει τον έναν και τον μοναδικό θα μείνει για πάντα μαζί του μέχρι να πεθάνει σαν τα γεράκια ένα πράμα, αμήν;;;;;

Εδώ θα κάνω παύση και διάλειμα γιατί αυτό θέλει άλλο σεντόνι.

Photo by momoclax

Labels: ,