Monday, July 07, 2008

Ο πρίγκηπας με τ'άσπρο άλογο

Photo by sinnyfreak

Σκηνικό πρώτο:

Η φίλη μου η (ας την πούμε) Αννούλα είναι μαζί με τον φίλο μου τον (ας τον πούμε) Παναγιώτη εδώ και 3,5 χρόνια.

Τους γνώρισα μέσω του δικού μου μπόυφρεντ και τους αγάπησα αμέσως. Ο Παναγιώτης είναι αυτό που λέμε Τζίνιους, τέλειωσε πρώτος τους μηχανολόγους, είναι ελεύθερο πνέυμα και κατά συνέπεια ελεύθερος επαγγελματίας με δική του εταιρεία και πολύ αφοσιωμένος σε αυτό που κάνει.
Η Αννούλα είναι μια γλυκιά Κρητικούλα (γι'αυτό μπήκε κι αμέσως στην καρδιά μου - Θεέ μου, πως μιλάω η ξενέρωτη...), κλασσική φιλόλογος αλλά πανέξυπνη (ήταν αστέρι στη Φυσική και τα Μαθηματικά όπως έμαθα) και πολύ "μαζεμένη" και ντροπαλή.
Ο Παναγιώτης μένει μόνος του.
Η Αννούλα μένει με τον μπαμπά της, την μαμά της και την μικρή της αδελφούλα.

Το νούμερο ένα παράπονο της Αννούλας είναι ότι ο Παναγιωτάκης εδώ και 3,5 χρόνια δεν της έχει κάνει ποτέ πρόταση γάμου.
"Βρε Ελένη μου", μου λέει, "όλες οι φίλες μου τώρα παντρεύονται, βρίσκουν τον άνθρωπο τους, ανοίγουν σπίτι κι εμένα ο Παναγιωτάκης μου ποτέ δεν μου έχει κάνει κουβέντα για τίποτα".
"Γιατί βρε Αννούλα, δεν μιλάτε καθόλου με τον Παναγιώτη;;;;"
"Όχι βρε Ελένη μου. Να, δεν μου έχει μιλήσει ποτέ για το τι θέλει να κάνουμε αργότερα..."

Για όσους με ξέρουν, καταλαβαίνουν ότι ο μόνος λόγος που κάθομαι κι ακούω τέτοιες παπαριές είναι γιατί την Αννούλα πραγματικά την γουστάρω σαν άτομο και γι'αυτό δεν της έχω σβουρίξει καμιά ανάποδη μέχρι τώρα.

"Βρε Αννούλα, του έχεις μιλήσει ποτέ για το πως νιώθεις;"
"Τι λες βρε Ελένη μου;; Εγώ δεν θέλω να τον αναγκάσω τον άνθρωπο να με παντρευτεί. Θέλω να το θέλει κι εκείνος!"
"Βρε Αννούλα, αφού ο άνθρωπος είναι τρελός για σένα, όσο τρελός μπορεί να είναι ένας θεότρελος επιστήμονας σαν τον Παναγιώτη!"
"Λες βρε Ελένη;" με κοιτάει όλο παράπονο...
"Βρε Αννούλα, μήπως έχεις σκεφτεί ποτέ να φύγεις από το σπίτι σου, να 'ανοίξεις' ένα δικό σου σπίτι, να μείνεις ΜΟΝΗ σου πρώτα, να δει κι ο Παναγιωτάκης ότι δεν περιμένεις να δέσεις τον γάιδαρο που θα σε φροντίζει στην θέση των γονιών σου;;;"

Καταλαβαίνω από το βλέμα της Αννούλας και την φλέβα που αρχίζει να χτυπάει στο μέτωπο της ότι αυτά που λέω την έχουν φέρει στα πρόθυρα εγκεφαλικού και προσπαθώ να την σώσω, μην μας μείνει εδώ στην παραλία και δεν έχουμε που να την τρέξουμε μετά...

"Ε, θέλω να πω, να δει ότι είσαι ανεξάρτητη γυναίκα και θα δεις που μετά δεν θα φοβάται τίποτα", κάνω έτσι μήπως και το γλυτώσω το εγκεφαλικό.

Κάτι που την χτυπάει το αεράκι, κάτι που την πιτσιλάει το πιτσιρίκι από την διπλανή πετσέτα, συνέρχεται η Αννούλα και συνεχίζει, λες κι είχαμε πατήσει το Pause πριν από λίγο.

"Ναι βρε Ελένη μου, αλλά...." και συνεχίζει το ίδιο τροπάριο μέχρι να πλησιάσουν πάλι τα "αγόρια" και να σταματήσει η κουβέντα εκεί.

Αργότερα μαθαίνω από τον πράκτορα 0019 (τον μπόυφρεντ δηλ.) ότι ο Παναγιωτάκης έχει αρχίσει "να σκέφτεται πιο σοβαρά το θέμα" με την Αννούλα αφού σύμφωνα με αναμετάδοση που είχα από τον προαναφερόμενο πράκτορα, ο Παναγιώτης για πρώτη φορά στα 30 του χρόνια ξεστόμισε την εξής αποκαλυπτική φράση όταν ερωτήθει για το θέμα της Αννούλας: "άντε να δούμε και τι θα κάνουμε τώρα" που έκανε τα αγόρια να σταματήσουν να κοιτάνε τις άλλες γκόμενες γύρω τους και να τσεκάρουν αν ο Παναγιώτης είχε πάθει ηλίαση, έγκαυμα 3ου βαθμού
στον εγκέφαλο ή κάτι άλλο που να εξηγούσε αυτήν την ξαφνική αλλαγή...

Photo by photolitherland

Σκηνικό δεύτερο:

Η άλλη μου κολλητή, η Ν., με την οποία μεγαλώσαμε μαζί και γνωριζόμαστε σαν κώλος και βρακί ένα πράμα, αποφασίζει να μου ανακοινώσει την ώρα που τρώγαμε τα καθιερωμένα Δευτεριάτικα σουβλάκια από το "Χειροποίητο" ότι α) είναι έγκυος και βου) ότι θα παντρευτεί τον καλό της που τον ξέρει 6 μήνες και εκείνος φτάνει τα πενήντα...

Μαζί με το σουβλάκι μου έκατσε κι η εικόνα της Ν. το περασμένο καλοκαίρι όπου μουρμούραγε ότι δεν ξέρει αν θα βρει ποτέ τον σωστό άντρα και ότι θέλει επιτέλους ένα παιδί - γιατί μαρή, σε πήρανε τα χρόνια;;;;;;; - και ότι είναι καιρός να ''ανοίξει κι αυτή το σπίτι της'' - τουλάχιστον η Ν. μένει όντως εδώ και χρόνια μόνη της και είναι ψιλο-ανεξάρτητη αν εξαιρέσεις ότι μένει στην ίδια πολυκατοικία με τους γονείς της κι όποτε χρειαστεί κάτι θα τρέξουν να την βοηθήσουν και γενικά εκείνο το βράδυ δεν κοιμήθηκα και πολύ γιατί τα γαμοσούβλακα είχαν κι αυτά αυπνίες...

Όχι βέβαια ότι με χαλάει τώρα που θα γίνω για δεύτερη φορά κουμπάρα - όχι, δεν παντρεύεται η Ν. για δεύτερη φορά, την πρώτη φορά ήταν στην άλλη κολλητή μου - αλλά να, όταν τρέχω στα κωλομάγαζα που πουλάνε νυφικά, μπομπονιέρες και στέφανα και βλέπω την λαμπάδα να κοστίζει 500,- το κομμάτι, όταν ακούω τους παπάδες να λένε ''φέρε μου λεφτά για να σε αφήσω να παντρευτείς σε άλλη εκκλησιά και, α! που'σαι, σε ξωκκλήσι απαγορεύεται να παντρευτείς γιατί χάνουν λεφτά οι ενορίες και επίσης τον Αύγουστο κάνουμε διακοπές άρα τον πούλο, όπου και όποτε θέλουμε εμείς θα παντρευτείς'' τότε μού'ρχεται να πάρω μερικές οβίδες και να πετάω από μια σε όποια εκκλησιά βλέπω μπροστά μου!

Όχι, δεν έχω τίποτα εναντίον του να παντρευτεί ο καθένας με όποιον και όπου γουστάρει!

Ούτε είναι το πρόβλημα μου οι γαμοεκκλησίες ή οι γαμοπαπάδες (πως σας ήρθε αυτό;) που κάνουν μεγάλες μπίζνες κι αν το ήξερα θα είχα αφήσει μούσι και θα είχα βγάλει τσουτσούνα να τρέχω κι εγώ από την μια εκκλησιά στην άλλη και να παντρεύω και να βαφτίζω και να θάβω και να βγάζω του κόσμου τα λεφτά εις τον αιώνα τον άπαντα αμήν!

Έχω όμως μία μεγάλη απορία:

Μα βρε μαλακισμένες γυναίκες της Ελλάδος!!!! Το μόνο που έχετε στο μυαλό σας είναι να βρείτε τον πρίγκηπα του παραμυθιού;;; Που θα έρθει και θα σας σηκώσει στο άσπρο του άτι και θα σας πάει στο παλάτι όπου θα σας περιποιείται μέχρι να πεθάνετε με ένα χαμόγελο colgate δίπλα του;;

Μα τι σκατά έχετε στο μυαλό σας;;
Το κέρατο μου μέσα, ανάθεμα κι αν καταλαβαίνω ΤΙ ΣΚΑΤΑ ΚΟΥΒΑΛΑΤΕ ΣΤΟ ΤΡΥΠΙΟ ΣΑΣ ΚΡΑΝΙΟ!!!

Γιατί, γαμώ το κέρατο μου το τράγιο, ποιος σας έμαθε το παραμύθι ότι αυτό που λέγεται γάμος κρατάει φορ έβερ εντ έβερ τιλ ντεθ ντου ας παρτ;;;
Και ποιος σας είπε ότι η ευτυχία είναι να τον καπαρώσετε, για να βγείτε από το σπιτάκι του μπαμπά και της μαμάς και να μπείτε στο σπιτάκι μιας συμβίωσης που ούτε έχετε δοκιμάσει, ούτε έχετε φανταστεί πόση δουλειά θέλει;

Τώρα θα μου πεις, σκάσε εσύ και μην το παίζεις φιλελεύθερη αφού δεν ξέρεις. Χμ. Πριν από καιρό το έπαιξα κι εγώ ''μπράιντ του μπι" μέχρι που κατάλαβα ότι δεν υπήρχε λόγος να τον παιδεύω τον άνθρωπο, το γύρισα στο "η νύφη τό'σκασε" και γύρισα στο Ελλάντα όπου βρήκα την υγειά μου (κυριολεκτικά)... Όσο για συμβίωση... Πρώτα δείτε πως πάει, μικρές, ανόητες Ελληνούλες, και μετά πείτε μου ότι θέλετε.

Κι αν έχετε την τύχη να βρείτε έναν άνθρωπο που μετά από σχεδόν 1 χρόνο συμβίωσης ακόμα ξυπνάει δίπλα σας και σας σκάει ένα χαμόγελο και σας αρχίζει τις αγκαλιές ή που δεν σας δίνει αφορμή για να έχετε και τόσο συχνά την διάθεση να του ανοίξετε το κρανίο με το τηγάνι που σας άφησε προίκα η γιαγιά σας, τότε να κάνετε τον σταυρό σας.

Και να ρωτήσω και το τελευταίο, το πιο μεγάλο ερώτημα από όλα:

Και ποιος σας είπε ότι ο άνθρωπος είναι ζώον μονογαμικό και άμα βρει τον έναν και τον μοναδικό θα μείνει για πάντα μαζί του μέχρι να πεθάνει σαν τα γεράκια ένα πράμα, αμήν;;;;;

Εδώ θα κάνω παύση και διάλειμα γιατί αυτό θέλει άλλο σεντόνι.

Photo by momoclax

Labels: ,

11 Comments:

Blogger Anta said...

einai bathia rizwmeni i antilipsi ayti kai diskola tha allaksei.giati an eisai ginaika, o,ti kai na kaneis,osa kai na petyxeis, o monos logos poy se paradexontai einai o gamos kai ta paidia.den eimai entelws kata toy gamoy.isa isa, moy aresei na pigainw, pernaw kai kala.alla,na...megalwsa kai to ematha to paramithi.kai apo tin kali kai apo tin anapodi.xiliades ta peristatika.xiliades,pragmatika.poli tha ithela na imastan se mia fasi poy agapiomaste kai pantreyomaste.alla..mpaaaaaaaaaaaa!!!

11:34 AM  
Blogger ethan said...

Ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω την εμμονή με τον γάμο. Δέχομαι ότι (συνήθως) ευνοεί την δημιουργία οικογένειας όπως και την περίθαλψη κάτω από τα φτερά αυτής, ωστόσο βλέπω ότι οι περισσότεροι υπερπηδούν τα ενδιάμεσα στάδια. Ο άνθρωπος πρέπει πρώτα να ζήσει κάποια χρόνια μόνος του, να ανεξαρτητοποιηθεί από γονείς και λοιπά πρότυπα, να αποκτήσει εμπειρίες, να συζήσει ενδεχομένως πριν το μεγάλο βήμα. Αν είναι να πηγαίνεις από την μια συγκατοίκηση στην άλλη χέστα βράστα

10:14 AM  
Blogger Vany said...

Ευτυχώς ανήκω στο 5% των ζευγαριών που συζούν πριν το γάμο,για να δουν αν θα κάνουν γάμο,πάνω από όλα.Κι ευτυχώς δε βγήκαμε στα κανάλια ούτε πριν ούτε μετά το μυστήριο.Αλλά... δε θα το ξανάκανα,αν γυρνούσα πίσω. Αλλάζει η σχέση.Μπαίνουν συγγενείς, φίλοι,γονικά και γαμιέται το σύμπαν. Αν μείνεις στη σχέση,θα σε πρίξουν λίγο για επισημοποίηση αλλά ως εκεί.
Άσε που ένα ωραίο πρωί,παίρνεις το καπελάκι σου και φεύγεις.Χωρίς δικαστήρια και διαπραγματεύσεις.
Μόνο το παιδί σκέφτηκα και το 'κανα,για να είναι κοινωνικά εντάξει,θεωρητικά τουλάχιστον.
Πρίγκηπας δεν υπάρχει πουθενά πάντως...ούτε πριγκήπισσα

12:32 PM  
Blogger ralou said...

Α! εσείς τα νεαρά κορίτσια, με τα μυαλά σας πάνω από το κεφάλι σας!
Βρε σεις, τι λέτε τώρα για συμβίωση και κουραφέξαλα!
Αν το κάνετε, πως θα έχετε μετά την ευχαρίστηση να ανακαλύψετε από πρώτο χέρι, τι είναι να μαζεύεις άπλυτες κάλτσες από το πάτωμα, κουτάκια μπύρας από το καθηστικό και εφημερίδες από την τουαλέτα;!
Σκεφτείτε τον καλό σας στο ραντεβού μπανιαρισμένο και ακουαβελβιασμένο, καλοσιδερωμένο -ελέω μαμας- και φρέκο.
Πως θα θελήσετε να τον παντρευτείτε μετά αν τον δείτε το πρωί με την σαγιονάρα, να παράγει ακατανόμαστους ήχους από κάθε σωματική έξοδο, να πεταει την πετσέτα μέσα στα νερά από το ντους και να ασχολείται με την γάτα περισσότερο από εσάς.
Α παπα! η συμβίωση προ του γάμου, είναι κακό πράγμα. Τους βγαίνει σε κακό των ανδρών!
Οι λεπτομέρειες της αποτελούν καλοκρυμένο μυστικό που κρατάμε εμείς οι μικροπαντρεμένες που ήδη εόρτασαν τους ασημένοιυς τους γάμους.
Και σας ερωτώ: Θα εόρταζα φέτος τους ασημένιους μου γάμους εαν είχα συμβιώσει με τον καλό μου πριν τον γάμο;
Ου-χί!
Για να μην πω πόσα εγκεφαλικά θα ειχε πάθει ο υπερενενηκοντούτης πατέρας μου!

Αντε και καλά στέφανα οι ανύπαντρες!

Τς τς τς, triantara παιδί μου!
Τόσο μένος πια για τις πατροπαράδοτες συνήθειες που προάγουν την οικογένεια στα πλαίσια μιας αγαθής ελληνοχρηστιακικής κοινωνίας!!!
Αααα!

4:27 PM  
Blogger An-Lu said...

...και λίγα λες Λανάκι μου!
Αναμένω το επόμενο σεντόνι ;-)

4:18 PM  
Blogger triantara said...

@anta: ναι, είναι βαθειά ριζωμένη αυτή η αντίληψη αλλά είμαι αισιόδοξη ότι κάποτε θα αλλάξει και σ'αυτήν εδώ την χώρα... call me a dreamer :)

@ethan: σε όλα αυτά συμφωνούμε λοιπόν :)

@vany: όντως με τον γάμο είναι σαν να δίνεις δικαίωμα πλέον στο σόι και του ενός και του άλλου να ανακατεύονται εκεί που δεν τους παίρνει... ή μήπως τα παραλέω;;

@ralou: χαχαχαχαχαχα!
ραλού μου, όπως πάντα με κάνεις και γελάω και τα λες και σωστά :)
εγώ, να έχω κάτι εναντίον της ελληνοχριστιανικής οικογένειας;;;; Μπααααααααααααααααααααααα! :Ρ

@an-lu: δεν νομίζω ότι θα περιμένεις και πολύ... ;)

4:42 PM  
Anonymous city girl said...

είσαι άπαιχτη, συμφωνώ απόλυτα με όσα λές!!!!!! μακάρι οι περισσότερες Ελληνίδες να σκεφτόντουσαν έτσι κι όχι να κάνουν σαν υστερικές με το πότε θα παντρευτούν και θα γίνουν μάνες!!!! αν εγώ που είμαι γυναίκα ξερνάω με αυτή τη συμπεριφορά, φαντάσου ένας άντρας!!!! :))

10:47 AM  
Blogger Marina said...

Η αντίληψη του γάμου που βαστάει για πάντα μας έχει γαλουχηθεί απο την οικογένεια, το σχολείο και απο τα μάτια μας. Πάντα θα υπάρχει κάποιο ζευγάρι με αρμονική σχέση μέχρι τα βαθιά γεράματα, ΄που ξέρουμε. Ενδόμυχα θα θέλαμε και εμείς να γίνουμε έτσι.

8:45 PM  
Anonymous ΧΟΥΑΝΑ said...

Όταν ερωτεύεσαι πολύ τότε γεννιέται μέσα σου η ανάγκη για γάμο και οικογένεια. Θέλει θάρρος για να πάρεις την απόφαση και ίσως έρθει η ώρα που θα το μετανοιώσεις, αλλά καλύτερα να μετανοιώσεις για κάτι που έκανες παρά για κατι που δεν έκανες. Δεν είναι κακό να θέλεις να περνάς καλά αλλά δυστυχώς ότι αξίζει πονάει και είναι δύσκολο...

2:12 PM  
Blogger DukeTravellington said...

Για Ελλην(οπ)ούλα μια χαρά τα λες αγαπητή μου !!! Αλλα μήπως δεν είσαι και τόσο Ελληνούλα ? Μήπως είσαι το όνειρο πολλών αντρών ?

10:36 AM  
Blogger  said...

This comment has been removed by a blog administrator.

11:49 AM  

Post a Comment

Links to this post:

Create a Link

<< Home