Tuesday, March 31, 2009

Να το πάρει το ποτάμι;;;;;

Picture by machiavelli

Γεια σας καλά μου παιδιά.


Χτες μου είπαν κάτι πολύ αστείο. Τόσο αστείο που παραλίγο να κάνω εμετό από τα γέλια, γι'αυτό σκέφτηκα ότι θα έπρεπε να το μοιραστώ μαζί σας. Ίσως σας βοηθήσει, ιδιαίτερα αν είσαστε δυσκοίλιοι.

Είναι ένας τυπάκος που είναι, λέει, σε σοβαρή σχέση και μάλλον είναι ερωτευμένος (με την σοβαρή σχέση...) αλλά θα ήθελε να κοιμηθεί με μια άλλη χωρίς να κάνει (με την άλλη) σχέση αλλά απλά επειδή είναι, λέει, "δεμένος" μαζί της και προσπαθούσε να μας πείσει ο κακομοίρης ότι όντως έχει σοβαρή σχέση αλλά επίσης ότι όντως θέλει την άλλη αλλά όχι για σχέση, για γαμήσι πάντως σίγουρα. Αυτό κατάλαβα τουλάχιστον εγώ, θα ρωτήσω όμως μήπως οι άλλοι κατάλαβαν κάτι άλλο and i'll get back to you.

Προτού αρχίσω την ανάλυση, έχει κάποιος να πει κάτι;;;
Any thoughts? Any seeds of wisdom??

Ξεκινάω...

Γιατί παραμυθιαζόμαστε συνεχώς και ασύστολα μεταξύ μας αλλά κυρίως μόνοι μας;;;
Γιατί δεν λέμε απλά την αλήθεια;;

Είναι πολύ εύκολο. Να:

- Ξέρεις, δεν σ'αγαπώ, πηδιέμαι με την καλύτερη σου φίλη (πιο πολύ impact έχει να πείτε ότι πηδιέστε με την αδερφή της :) αλλά είμαι μαζί σου γιατί είναι πιο βολικό από το να είμαι μόνος μου.

- Ξέρεις, είσαι άρρωστος του θανατά αλλά δε γαμιέται; Δες και τον Πάτρικ Σγουέιζι πόσο καλά τα πάει λίγο πριν τα κακαρώσει.

- Ξέρεις, δεν είσαι άξιος να έχεις αυτήν την δουλειά γιατί πήρες πίπα του αφεντικού τουλάχιστον 15 φορές μέχρι τώρα αλλά αν μου έδινες κι εμένα καλύτερο μισθό τότε θα σου έγλειφα κι εγώ τον κώλο ή ότι άλλο προτιμάς.

- Ξέρεις, δεν σ'αγαπάω αφού έχω έτσι κι αλλιώς σοβαρή σχέση αλλά θα ήθελα να σου τον φορέσω απλά επειδή νομίζω ότι μπορώ. Άσε δε που έχω και κάτι απίστευτες καύλες...

Η απάντηση στο παραπάνω ερώτημα είναι επίσης απλή.

Δεν λέμε την αλήθεια, αγαπητοί μου συνάνθρωποι, επειδή θέλουμε να συνεχίσουμε να αρέσουμε στους γύρω μας! Επειδή μέσα στην μίζερη ύπαρξη μας, ο υπέρβαρος εγωισμός μας δεν αντέχει την γαμημένη απόρριψη, όσο κι αν την αξίζουμε τις περισσότερες φορές!!!!

Έχω λοιπόν κάτι που ταιριάζει σ'αυτό το "ανθρωπάκι", γραμμένο από τον Μπιλάκο (τον Bill Hicks, άσχετοι...):

"Your denial is beneath you, and thanks to the use of hallucinogenic drugs, I see through you."

And now thank you and fuck you,
your fucking whining and your bullshit piss me off


(αυτό είναι δικό μου και ούτε εγώ το είπα όταν έπρεπε... μην με απορρίψετε όμως επειδή είπα ψέματα, δεν θα το αντέξωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωω).

Labels: ,

Sunday, March 22, 2009

Ασκήσεις θάρρους

Picture by seppe123

Δεν φοβάμαι να κατέβω στο σκοτεινό κελάρι μόνη μου. Ποτέ δεν φοβόμουν.


Δεν φοβάμαι να ανεβοκατέβω μια σκοτεινή σπηλιά με ραπέλ και δίχως φακούς ή απλά πάνω σε μια παλιά ανεμόσκαλα. Αυτά τα κάνω για πλάκα.


Δεν φοβάμαι να τα μαζέψω όλα μέσα σε 3 μέρες και να ξενιτευτώ, να περάσω τα σύνορα με χόρτο κρυμμένο στο φουλάρι μου, να μου την πέσει γυναίκα και να χαμουρευτώ, να δω την πιο σιχαμερή ταινία, να κάνω την πιο τρελλή χειροφρενιά, να σκαρφαλώσω στο πιο ψηλό κλαδί, να χτυπήσω την καμπάνα τα μεσάνυχτα σε ένα νεκροταφείο, να αντιμιλήσω στο αφεντικό μου, να κατέβω απ'τ'αυτοκίνητο και να πλακωθώ μπροστά σε όλους με την μαλακισμένη του διπλανού αυτοκινήτου, να βάλω τις φωνές μέσα σε δημόσια υπηρεσία, να σου χτυπήσω την πόρτα μια βροχερή Κυριακή στις 6 το πρωί και να σου πω ότι σε θέλω, να την πέσω σε έναν άγνωστο για να κάνω τις φίλες μου να γελάσουν, να γίνω κλόουν για να ξεχάσεις τον πόνο σου, να στα δώσω όλα γιατί δεν έχεις τίποτα.


Δεν θα φοβηθώ αν ξανακούσω ότι κάποιος δικός μου έχει απλά βδομάδες για να ζήσει.
Δεν θα φοβηθώ να περιμένω μαζί του το ασθενοφόρο, δεν θα φοβηθώ να του πω ότι όλα θα πάνε καλά ενώ τα χέρια μου είναι βουτηγμένα στο αίμα του.

Χέστηκα όμως επάνω μου όταν κατάλαβα ότι με ξέρεις καλύτερα από μένα, όταν κατάλαβα ότι με "έχεις" στεγνά και παίζεις τα κουμπιά μου στα δάχτυλα σου, όταν κατάλαβα ότι κατάλαβες ότι χωρίς εσένα είμαι απλά μισή, όταν συνειδητοποίησα ότι είμαι 1 χιλιοστό πριν τα παρατήσω όλα για σένα, όταν κατάλαβα ότι εσύ είσαι για μένα και να πάνε όλοι οι άλλοι να γαμιούνται, και χέστηκα πάνω μου όταν μου είπες ότι θα σου άρεσε να μεγαλώνει κάτι δικό μας μέσα μου. Κυρίως επειδή αυτά ήθελα κι εγώ...


Κι όταν φοβάμαι τα κάνω όλα πουτάνα. Το είδες τώρα.

ακούτε: Tindersticks - Can we start again

Labels: ,

Saturday, March 21, 2009

Street Art

Πες ότι τρέχεις γρήγορα σε ένα νοσοκομείο.


Πες ότι πας εκεί για έναν δικό σου άνθρωπο.


Πες ότι δεν είναι καλά και θα κάνει μια (μικρή) επέμβαση
για να αποφευχθεί μια μεγαλύτερη.



Πες ότι περιμένεις μερικές ώρες με (λίγη) αγωνία για το τι θα γίνει.
Όχι πολλή. Λίγη.



Πες ότι έχεις όπως πάντα την κάμερα σου μαζί
γιατί έχει γίνει προέκταση του χεριού σου πια.



Πες ότι βγαίνεις από το νοσοκομείο για βόλτα,
επειδή δεν μπορείς πια να περιμένεις χωρίς να κάνεις κάτι.



Πες ότι κάποιες μέρες/βδομάδες πριν,
κάποια παιδιά δεν είχαν κι αυτά τι να κάνουν.



Πες ότι κάπου βρήκαν λεφτά ν'αγοράσουν μπογιές.


Πες ότι είχαν κι εκείνα πολλά στο μυαλό τους
και πήγαν κι εκείνα μια βόλτα για να ξελαμπικάρουν.



Και βρέθηκαν κι αυτά στην ίδια γέφυρα.
Και κάνατε την ίδια διαδρομή.

Και τώρα βλέπεις εσύ το αποτέλεσμα.



Κι η τέχνη τους ήταν ότι έπρεπε για να ταξιδέψεις.
Γιατί όπως και στο νοσοκομείο, έτσι κι εδώ...

έδωσαν μια μικρή παράταση ακόμα.


all pictures by Triantara

Labels:

Tuesday, March 10, 2009

Οδηγάτε κι ας κλαίω...

Picture by reduto

Θες να πας, λέει, το πρωί στην δουλειά σου.


Θα ξυπνάς κανονικά, θα παίρνεις το αυτοκινητάκι σου, θα πληρώνεις 2,70 (ή ανάλογα 2,35) και θα πηγαίνεις μέσω Αττικής Οδού στην δουλίτσα σου κάνοντας μια διαδρομή περίπου 60 χιλιομέτρων σε λιγότερο από 30 λεπτά.

Ελπίζεις βέβαια ότι με αυτά που πληρώνεις θα μπαίνεις σε μια Αττική Οδό με Ευρωπαϊκές προδιαγραφές. Με την συντήρηση της, τους προσεγμένους δρόμους, επαρκή σηματοδότηση, μεγάλα και φωταγωγημένα τούνελ και βολικές Λ.Ε.Α.

Σε γενικές γραμμές έτσι είναι, ας λέμε την αλήθεια. Δεν είναι βέβαια και σαν τις γερμανικές Autobahnen στις οποίες έφαγα την μούρη μου τόσα χρόνια αλλά "για την Ελλαδίτσα καλά είναι..." (πρόσεξε εδώ την υιοθετημένη ελληνική αγάπη για την μετριότητα).

Κι εδώ, ας αναφέρω απλά ερωτήσεις που μου έρχονται εμένα σαν μια απλή άσχετη οδηγούλα σχετικά με τα (μικρο)προβλήματα που αντιμετωπίζω καθημερινά, χωρίς όμως να περιμένω απάντηση:


- Γιατί δεν έγινε η κανονική έξοδος προς την Εθνική για Λαμία όπως ήταν κανονισμένη στην Λεωφόρο Κύμης και αντί γι'αυτό στριμωχνόμαστε στην μικρούλα έξοδο που κάθε μέρα όλο και περισσότερο φρακάρει; (κοινώς, μας τελείωσε το budget???)

- Η γέφυρα που ενώνεται με αυτήν την μικρή έξοδο και γεμίζει συνέχεια με σταματημένες νταλίκες επειδή δεν τους αφήνουμε την προτεραιότητα (από 3 διαφορετικές λωρίδες πρέπει να βγούμε κάπως όλοι στην Εθνική, ε;;;) πόσο θα αντέχει ακόμα; (i'm NOT a physics major but i still fucking wonder, ya know?)

Από την άλλη ελπίζεις ότι μια και το κράτος συμφώνησε να κάνει μια τέτοια Αττική Οδό ότι θα υπήρχε και η ανάλογη αστυνόμευση (χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα).

- Γιατί κάθονται κάθε πρωί τα μπατσάκια με τις υπερτροφικές κοιλάρες στα διόδια της Ραφήνας και σταματάνε μόνο κάποια αυτοκίνητα από την δεξιά λωρίδα που μόλις μπαίνουν στην Α.Ο. και καλά για έλεγχο ενώ λίγο πιο κάτω γίνονται τα εξής:

- Κάποιος μαλάκας οδηγεί με 80 στην αριστερή λωρίδα
- Κάποιος αρχίδης οδηγεί με 120 στην δεξιά λωρίδα
- Κάποιος αρχίδομαλάκας οδηγεί με 90 στην μεσαία λωρίδα αναγκάζοντας κάποιον να γίνει αρχίδης
- ΠΟΛΛΟΙ ΑΡΧΙΔΟΓΑΡΙΔΟΜΑΛΑΚΕΣ οδηγούν στην Λ.Ε.Α.

και ΟΧΙ ΔΕΝ οδηγώ ποτέ στην Λ.Ε.Α., μια κακή συνήθεια που μου κόλλησε στην Γερμανία μαζί με κάτι άλλες ηλίθιες συνήθειες όπως να αφήνω πάντα κάποιον που πάει πιο γρήγορα από μένα να περάσει πηγαίνοντας στην πιο δεξιά λωρίδα από αυτήν που βρίσκομαι, να ΜΗΝ στέκομαι παραπάνω από όσο πρέπει στην αριστερή (δεν είναι για χόρτασμα γαμώτο) αφήνοντας την ελεύθερη (ΝΑΙ, η αριστερή ΠΡΕΠΕΙ να είναι ελεύθερη για αυτούς που καυλώνουν με το να κολλάνε το πόδι τους στο γκάζι, μάθε το!) να ΜΗΝ προσπερνάω ΠΟΤΕ από τα δεξιά και να βγάζω ΠΑΝΤΑ φλας άσχετα με το ποια λωρίδα αλλάζω. ΠΟΣΟ δύσκολο είναι να καταλάβετε όλοι εσείς οι αρχιδομαλάκες που διαβάζετε αυτές τις γραμμές και σκέφτεστε (χεχε, τα κάνω κι εγώ αυτά) ότι ντάξει, οι κανόνες μας σπάνε τα @@ και είναι φασισμός;;;
Να πάτε να γαμηθείτε.

Αλλά ΜΗΠΩΣ τους έκαναν τους κανόνες γιατί υπάρχει κάποιος λόγος;

Μήπως αν δεν οδηγούσα στην Λ.Ε.Α. θα έφτανε το ασθενοφόρο/πυροσβεστικό πιο γρήγορα στον προορισμό του; (ναι ρε, θα αργήσεις εσύ αλλά θα προλάβει κάποιος άλλος να σωθεί, κάφρε!)

Μήπως αν δεν οδηγούσα σαν γρόθος συνέχεια στην αριστερή ή στην δεξιά να έκανα την ζωή των άλλων και την δική μου λίγο πιο εύκολη και να απέφευγα και κανά ατύχημα;


Και τώρα θα μπουν, λέει, καινούρια διόδια στην Βαρυμπόμπη και στον Αγ. Στέφανο γιατί χάνουν, λέει, λεφτά οι εταιρίες που έχουν αναλάβει να φτιάξουν το μπουρδέλο των εθνικών δρόμων.

Υπάρχει κανείς που κάνει καθημερινά αυτές τις διαδρομές που αναφέρω και ΔΕΝ θα είναι στα μπλόκα που θα γίνουν (σύντομα ελπίζω) για να μην ανοίξουν ποτέ αυτά τα διόδια;;;

Labels: